Zomers boek over het ontdekken van een dramatisch verhaal

In 'Wat weet men van een leven' volg je Fee en Wolf, die toevallig op elkaars pad terecht komen en door omstandigheden een poos samen optrekken. In die zomerse dagen ontrafelen ze langzaam elkaars achtergrond, de omstandigheden waar ze mee worstelen en welke dingen uit het verleden hun nog achtervolgen. Het speelt in Zeeland midden in de zomer, en door de omgeving (het strand, de zee, het surfen, de vakantiegangers) voelt het boek heel zomers en luchtig, terwijl het onderwerp behoorlijk zwaar is. Die combinatie vond ik goed werken; nergens is het verhaal te dramatisch. Toch blijf je geïntrigeerd door het verhaal en wil je weten wat er nou precies aan de hand is. Stukje bij beetje weet Fee tot Wolf door te dringen en zijn verhaal los te peuteren, en dat heeft op beiden een grote impact.

Ik vond het boek lekker lezen, het leest vlot, blijft spannend doordat je (net als Fee) graag wil weten wat er nou voor dramatisch heeft plaatsgevonden in het leven van Wolf, terwijl het ook luchtig blijft doordat het jonge mensen zijn in een zomerse, vrolijke omgeving. Ik vond zowel Fee als Wolf af en toe wat te dramatisch, er wordt wel erg snel gehuild en gevloekt en veel naar adem gehapt, maar dat deed nauwelijks af aan het leesplezier.