Lezersrecensie
Heerlijk wegdromen
En dan is daar Dagdroom.
Het derde deel van de Maple Hills-serie van Hannah Grace — en opnieuw zo’n boek dat heerlijk weg leest en je met een warm gevoel achterlaat.
Bekende gezichten uit deel 1 en 2 zijn weer volop aanwezig, wat deze wereld steeds rijker en vertrouwder maakt. Het is zó leuk om die overlappingen te blijven zien.
Dit verhaal draait om Henry en Halle.
Henry is dit jaar aanvoerder van het ijshockeyteam, maar loopt hopeloos achter met zijn schoolwerk. Uitstellen is zijn tweede natuur. Het enige waar hij écht rust en plezier in vindt, is schilderen.
Halle is nog nooit verliefd geweest. Ondanks een relatie van een jaar voelt ze geen liefde voor haar ex Will — eerder verwarring. Hij was vooral bezig met zijn eigen onzekerheden op haar te projecteren en vond dat Halle net zo over zichzelf moest denken als hij.
Wanneer Halle een leesclub leidt in de lokale boekhandel Enchanted, loopt Henry daar binnen met Rory (Vuurzee). Hij is op zoek naar een boek over leiderschap om zijn aanvoerderschap te verbeteren. Ze raken aan de praat. Het klikt.
(En ja… hij is verzot op haar koekjes )
Na een volgend feestje groeien ze langzaam naar elkaar toe.
Halle helpt Henry met zijn studie.
Henry helpt Halle met romantische ervaringen — want ze wil meedoen aan een schrijfwedstrijd, maar is nog maagd, nooit verliefd geweest, heeft weinig vrienden en zet zichzelf structureel op de laatste plek.
Henry is onrustig, gevoelig voor geluiden en een enorme uitsteller.
Halle is zorgzaam, zacht en leert stap voor stap voor zichzelf kiezen.
Wat volgt is een prachtige friends-to-lovers slowburn. Geen labels, geen haast. Tot het ijshockeyteam van Will (van een andere universiteit) tegenover dat van Henry staat — en ineens voor iedereen duidelijk wordt dat dit véél meer is dan vriendschap.
Dagdroom is lief, gevoelig en rustig opgebouwd. Een verhaal over groeien, jezelf durven kiezen en ontdekken wat liefde écht is.
En eerlijk… ik wist ook niet dat je zó veel met verf kon doen
Op dit moment is nog niet bekend of er meer boeken in de Maple Hills-serie komen…
maar laten we eerlijk zijn: het ijshockeyteam bevat nog meer dan genoeg singles
Het derde deel van de Maple Hills-serie van Hannah Grace — en opnieuw zo’n boek dat heerlijk weg leest en je met een warm gevoel achterlaat.
Bekende gezichten uit deel 1 en 2 zijn weer volop aanwezig, wat deze wereld steeds rijker en vertrouwder maakt. Het is zó leuk om die overlappingen te blijven zien.
Dit verhaal draait om Henry en Halle.
Henry is dit jaar aanvoerder van het ijshockeyteam, maar loopt hopeloos achter met zijn schoolwerk. Uitstellen is zijn tweede natuur. Het enige waar hij écht rust en plezier in vindt, is schilderen.
Halle is nog nooit verliefd geweest. Ondanks een relatie van een jaar voelt ze geen liefde voor haar ex Will — eerder verwarring. Hij was vooral bezig met zijn eigen onzekerheden op haar te projecteren en vond dat Halle net zo over zichzelf moest denken als hij.
Wanneer Halle een leesclub leidt in de lokale boekhandel Enchanted, loopt Henry daar binnen met Rory (Vuurzee). Hij is op zoek naar een boek over leiderschap om zijn aanvoerderschap te verbeteren. Ze raken aan de praat. Het klikt.
(En ja… hij is verzot op haar koekjes )
Na een volgend feestje groeien ze langzaam naar elkaar toe.
Halle helpt Henry met zijn studie.
Henry helpt Halle met romantische ervaringen — want ze wil meedoen aan een schrijfwedstrijd, maar is nog maagd, nooit verliefd geweest, heeft weinig vrienden en zet zichzelf structureel op de laatste plek.
Henry is onrustig, gevoelig voor geluiden en een enorme uitsteller.
Halle is zorgzaam, zacht en leert stap voor stap voor zichzelf kiezen.
Wat volgt is een prachtige friends-to-lovers slowburn. Geen labels, geen haast. Tot het ijshockeyteam van Will (van een andere universiteit) tegenover dat van Henry staat — en ineens voor iedereen duidelijk wordt dat dit véél meer is dan vriendschap.
Dagdroom is lief, gevoelig en rustig opgebouwd. Een verhaal over groeien, jezelf durven kiezen en ontdekken wat liefde écht is.
En eerlijk… ik wist ook niet dat je zó veel met verf kon doen
Op dit moment is nog niet bekend of er meer boeken in de Maple Hills-serie komen…
maar laten we eerlijk zijn: het ijshockeyteam bevat nog meer dan genoeg singles
1
Reageer op deze recensie
