Stemmig verhaal met een afhankelijke hoofdpersoon

Laura is de hoofdpersoon in 'Toen liefde leven werd'. Dit verhaal gaat over hoe zij haar grote liefde beleeft, bepaalde (zware) keuzes die ze hierin moet maken en de consequenties hiervan. De achterflap vermeldt dat het een stemmig en overweldigend verhaal is. Stemmig is het zeker, helaas heeft het me niet kunnen overweldigen. Terwijl de eerste zin zo veelbelovend is:

"Er zit nog steeds een droom in mijn hoofd. Jij hebt die daar geplant. Ik weet dat hij waarschijnlijk nooit zal bloeien, en toch kan ik hem niet opgeven. Als ik hem goed verzorg, ontkiemt hij misschien alsnog."

Prachtig! En zo staan er meer pareltjes in dit boek, die voor mij de drie sterren rechtvaardigen. De reden dat het verhaal me niet heeft kunnen grijpen heeft alles te maken met de afhankelijkheid van Laura. Ze verkeert in een voortdurende impasse en weet niet wat zij wil, op werkelijk geen enkel vlak. Wanneer zij haar grote liefde Thomas leert kennen, verliest zij zichzelf in hem. Het was lastig sympathie voor haar op te brengen, omdat ze erg blijft hangen. Ik had gehoopt dat op het moment dat ze een moeilijke keuze moet maken in hun relatie, ze een ontwikkeling door zou maken naar meer zelfvertrouwen. Dat had het voor mij interessanter gemaakt. Anderzijds is het een heel menselijk verhaal, toegankelijk geschreven, met herkenbare emoties. Dat gecombineerd met de mooie zinnen, maakt dit boek toch de moeite waard.