Lezersrecensie
De anatomie van geweld
‘De sterkste zus’ steekt van wal met een beklijvende proloog. Iemand verkeert in levensgevaar. Wie is het en wat ging vooraf?
In de drie delen die het plot telt lees je het verhaal vanuit het standpunt van ofwel Claire ofwel Demi.
‘De sterkste zus’ is een fictief verhaal over huiselijk geweld en femicide. In het eerste deel ligt de klemtoon op hoe Claire het huiselijk geweld ervaart. Zij toont zich van meet af aan daadkrachtig en neemt afstand, uit zelfbehoud. Daardoor lijkt ze voor de buitenwereld oppervlakkig en koud. In het tweede deel treedt Demi op de voorgrond en krijg je meer begrip voor haar reacties en gedrag. De twee zusjes hebben zich elk verschillende mechanismen eigen gemaakt om om te gaan met het geweld thuis.
Angelique Haak gaat geen taboes uit de weg. Claire en Demi moeten dikwijls tot op de bodem gaan. Verkrachting, ouder- en partnergeweld komen levensecht en goed gekaderd in beeld. De reacties van de slachtoffers zijn realistisch. Grote schijnwerper op de storm aan gevoelens die hen op de rand brengen: onmacht, vernedering, boosheid, eenzaamheid, … . Zowel in het verleden als het heden staan de twee zussen voortdurend onder hoogspanning; de momenten waarop ze kraken maar ook die waarop ze weerbaarheid (proberen te) ontwikkelen komen beeldend onder de aandacht.
‘De sterkste zus’ is een heel bijzondere thriller die een heel heftig verhaal brengt over geweld tegen vrouwen (gestaafd, in het plot, met verbijsterende reële cijfers inzake femicide). Hoewel fictie, leest het als een non-fictieverhaal dat onder je huid kruipt en nog lang blijft nazinderen. De spanning piekt en daalt, maar sluimert altijd op de achtergrond. Het is een verhaal over mensen, je buren, passanten op straat, …, die slachtoffer zijn geworden van geweld, die in een neerwaartse spiraal zijn terecht gekomen, maar waar de buitenwereld weinig of niks van af weet of waarvoor de buitenstaander al of niet bewust een oogje dicht knijpt. Het gevoel dat je als slachtoffer van geweld heel dikwijls helemaal alleen staat is heel erg aanwezig in het plot! De schrijfstijl is hier zeker debet aan: realistisch en af en toe een pakkende beeldspraak.
‘De sterkste zus’ is een aangrijpende thriller die niet enkel focust op spanning maar evenveel zo niet meer aandacht heeft voor de ontwikkeling van de hoofdpersonages Claire en Demi. Het zou me niet verbazen mocht er ooit een verfilming volgen.
4*
In de drie delen die het plot telt lees je het verhaal vanuit het standpunt van ofwel Claire ofwel Demi.
‘De sterkste zus’ is een fictief verhaal over huiselijk geweld en femicide. In het eerste deel ligt de klemtoon op hoe Claire het huiselijk geweld ervaart. Zij toont zich van meet af aan daadkrachtig en neemt afstand, uit zelfbehoud. Daardoor lijkt ze voor de buitenwereld oppervlakkig en koud. In het tweede deel treedt Demi op de voorgrond en krijg je meer begrip voor haar reacties en gedrag. De twee zusjes hebben zich elk verschillende mechanismen eigen gemaakt om om te gaan met het geweld thuis.
Angelique Haak gaat geen taboes uit de weg. Claire en Demi moeten dikwijls tot op de bodem gaan. Verkrachting, ouder- en partnergeweld komen levensecht en goed gekaderd in beeld. De reacties van de slachtoffers zijn realistisch. Grote schijnwerper op de storm aan gevoelens die hen op de rand brengen: onmacht, vernedering, boosheid, eenzaamheid, … . Zowel in het verleden als het heden staan de twee zussen voortdurend onder hoogspanning; de momenten waarop ze kraken maar ook die waarop ze weerbaarheid (proberen te) ontwikkelen komen beeldend onder de aandacht.
‘De sterkste zus’ is een heel bijzondere thriller die een heel heftig verhaal brengt over geweld tegen vrouwen (gestaafd, in het plot, met verbijsterende reële cijfers inzake femicide). Hoewel fictie, leest het als een non-fictieverhaal dat onder je huid kruipt en nog lang blijft nazinderen. De spanning piekt en daalt, maar sluimert altijd op de achtergrond. Het is een verhaal over mensen, je buren, passanten op straat, …, die slachtoffer zijn geworden van geweld, die in een neerwaartse spiraal zijn terecht gekomen, maar waar de buitenwereld weinig of niks van af weet of waarvoor de buitenstaander al of niet bewust een oogje dicht knijpt. Het gevoel dat je als slachtoffer van geweld heel dikwijls helemaal alleen staat is heel erg aanwezig in het plot! De schrijfstijl is hier zeker debet aan: realistisch en af en toe een pakkende beeldspraak.
‘De sterkste zus’ is een aangrijpende thriller die niet enkel focust op spanning maar evenveel zo niet meer aandacht heeft voor de ontwikkeling van de hoofdpersonages Claire en Demi. Het zou me niet verbazen mocht er ooit een verfilming volgen.
4*
1
Reageer op deze recensie
