Lezersrecensie
Een motief zo oud als de wereld
Na ‘Fatale oplossing’ staat het leven van Chris Griffioen op zijn kop. Het letsel dat ze heeft overgehouden aan de zaak die ze met rechercheur Gideon Sevenster oploste, zou de doodsteek kunnen zijn voor haar beloftevolle toekomst als chirurge. De ondertussen ex-rechercheur brengt haar in contact met zijn zus en juriste Judith. In zorghoeve De Uyterwaarden heeft een bewoner net voor overlijden zijn testament gewijzigd. In opdracht van de familie onderzoekt Judith de omstandigheden en doet daarbij een beroep op de medische expertise van Chris. In die zorghoeve verblijft ook Chris’ vader nadat hij werd getroffen door een hersenbloeding. Het is de perfecte dekmantel voor Chris om op onderzoek uit te gaan.
Het personage van Judith beweegt vooral in de coulissen; ze probeert Chris in het gareel te houden. Maar Chris is Chris en daar komt de juriste snel achter.
Chris is een gelaagd personage en dat wordt extra duidelijk in de manier waarop ze opgevoerd wordt in het plot. Daar wordt gewisseld tussen Chris als ‘zij-’ en Chris als ‘ik-personage’. Als ‘zij’ ziet je haar bv. van A naar B gaan en voert ze haar onderzoek waarbij ze soms in spannende situaties verzeild raakt; als ‘ik-personage’ deelt Chris haar gedachten en reacties met de lezer, deelt ze wat haar drijft, doet twijfelen of verlamt en wordt duidelijk wie en wat haar op haar pad hebben gemaakt en gekraakt.
In weinig tijd komt de ene na de andere bewoner te overlijden. Geen bloederige moordpartijen. De modus operandi is telkens anders en zowat op maat van het slachtoffer bedacht. Inventief in alle eenvoud!
De dader komt regelmatig tussenbeide, maar blijft bozig en kwaadaardig hangen in het stereotiep van ijskoude en berekende moordenaar. Het is vlug duidelijk wie het niet is. Maar … hints genoeg! Voordat Chris’ spreekwoordelijke ‘frank’ valt, kan de lezer de dader al bij de lurven vatten. Fnuikt dat het leesplezier? Nee! Het wordt nog even goed spannend! Alweer geen gekunstelde opgeblazen acties, maar een ontknoping zoals ze in werkelijkheid zou kunnen verlopen.
De serie rond Chris Griffioen smaakt naar meer. Hopelijk raakt Chris vlug verwikkeld in een nieuwe onfrisse zaak! Ik ben dan graag weer van de partij.
3.5*
Het personage van Judith beweegt vooral in de coulissen; ze probeert Chris in het gareel te houden. Maar Chris is Chris en daar komt de juriste snel achter.
Chris is een gelaagd personage en dat wordt extra duidelijk in de manier waarop ze opgevoerd wordt in het plot. Daar wordt gewisseld tussen Chris als ‘zij-’ en Chris als ‘ik-personage’. Als ‘zij’ ziet je haar bv. van A naar B gaan en voert ze haar onderzoek waarbij ze soms in spannende situaties verzeild raakt; als ‘ik-personage’ deelt Chris haar gedachten en reacties met de lezer, deelt ze wat haar drijft, doet twijfelen of verlamt en wordt duidelijk wie en wat haar op haar pad hebben gemaakt en gekraakt.
In weinig tijd komt de ene na de andere bewoner te overlijden. Geen bloederige moordpartijen. De modus operandi is telkens anders en zowat op maat van het slachtoffer bedacht. Inventief in alle eenvoud!
De dader komt regelmatig tussenbeide, maar blijft bozig en kwaadaardig hangen in het stereotiep van ijskoude en berekende moordenaar. Het is vlug duidelijk wie het niet is. Maar … hints genoeg! Voordat Chris’ spreekwoordelijke ‘frank’ valt, kan de lezer de dader al bij de lurven vatten. Fnuikt dat het leesplezier? Nee! Het wordt nog even goed spannend! Alweer geen gekunstelde opgeblazen acties, maar een ontknoping zoals ze in werkelijkheid zou kunnen verlopen.
De serie rond Chris Griffioen smaakt naar meer. Hopelijk raakt Chris vlug verwikkeld in een nieuwe onfrisse zaak! Ik ben dan graag weer van de partij.
3.5*
1
Reageer op deze recensie
