Een boek dat mooie discussies en inzichten oplevert

Gisteravond bespraken we met een grote groep bij de leesclub van Ilona De stilte voor de storm van Clare Leslie Hall. Wat is het toch bijzonder om samen te praten over een boek dat iedereen heeft gelezen — nieuwe inzichten, andere perspectieven… Ik kan het iedereen aanraden als je de kans krijgt.

Korte samenvatting:
Catherine leeft na een traumatische gebeurtenis met selectief mutisme en voelt zich opgesloten in haar eigen lichaam. Haar man en kinderen vormen haar houvast, maar in gedachten dwaalt ze voortdurend af naar het verleden. Naar de tijd waarin ze een intense relatie had met de rijke Lucien, tot een dramatische wending alles veranderde. En naar het recentere verleden, waarin blijkt dat geheimen zich niet laten begraven en het lot opnieuw genadeloos toeslaat. Catherine moet leren omgaan met wat is geweest om een toekomst te kunnen omarmen.

Hoewel de meesten heel enthousiast waren, had ik gemengde gevoelens. Sommige gedragingen van de personages voelden voor mij niet helemaal geloofwaardig. Zo begreep ik niet goed waarom Catherine de ontrouw van haar man aangrijpt om direct terug te keren naar haar vroegere liefde en haar gezin enkele dagen volledig uit het oog verliest. Ook haar abrupte vertrek in het verleden bleef voor mij onbevredigend. Daarnaast miste ik soms wat tempo; het verhaal kabbelde voort waar ik meer spanning verwachtte.

Toch heeft het boek zeker ook sterke kanten. Ik heb deels het audioboek geluisterd en dat is prachtig ingesproken. De cover is bovendien een plaatje. Het thema selectief mutisme (voor mij relatief onbekend) is op intrigerende wijze door het verhaal verweven. De drie tijdlijnen zorgen voor dynamiek en zijn knap opgebouwd. Ik vond het mooi hoe je ziet dat rijkdom gelijk staat aan geluk: achter de schijnbaar perfecte vriendengroep gaan kwetsbaarheid en een sterke afhankelijkheid van elkaar schuil.

De laatste hoofdstukken vormen een ware eindsprint; het slot verraste me en liet me toch onder de indruk achter, vooral doordat Catherine nooit goed beseft heeft dat wat haar is overkomen niet haar schuld was.

Voor velen een favoriet, maar mij wist het niet volledig te raken.