Een prachtig verhaal over hoop wanneer alles verloren lijkt

Vorig jaar had ik het voorrecht om Heather Morris te ontmoeten in Amsterdam. Vol enthousiasme vertelde ze toen al over dit boek waar ze op dat moment aan werkte. Het is gebaseerd op een waargebeurd verhaal dat zij hoorde en dat diepe indruk op haar maakte. Ons gesprek in Amsterdam werd opgenomen voor een podcast van de Belgische Libelle. Op de website van Libelle is dit te vinden!

De wens draait om de ernstig zieke Jesse, die als verrassing een videogame wil laten maken waarin haar familie, favoriete plekken en dierbare herinneringen zijn verwerkt. Zo hoopt ze dat haar familie haar altijd een beetje bij zich kan dragen, ook als zij er niet meer is. Videogame-ontwerper Alex wordt door zijn baas op dit project gezet en heeft er aanvankelijk weinig zin in. Ook Jesse’s vader staat er fel afwijzend tegenover. Maar al snel raakt Alex onder de indruk van de dappere Jesse en zet hij, samen met zijn collega’s en een paar moedige jonge patiënten uit het ziekenhuis, alles op alles om haar wens te laten uitkomen.

Dit verhaal is minstens zo prachtig als ik had verwacht, en ik begrijp nu heel goed waarom HarperCollins zakdoekjes met het boek meestuurde :( Het is een ontroerend en hoopvol verhaal over volhouden wanneer alles uitzichtloos lijkt, en over ontdekken dat liefde en vriendschap soms dichterbij zijn dan je denkt. De schrijfstijl is eenvoudig en vlot, waardoor het boek wat mij betreft ook geschikt is voor pubers. De aanvankelijke houding van de vader vond ik lastig te begrijpen, maar gelukkig komt daar verandering in (mannen… ;) De ontwikkeling van Alex is prachtig uitgewerkt: hij heeft een moeilijke jeugd gehad maar dit bijzondere project geeft hem een nieuwe kijk op het leven, vol hoop en warmte.

Een absolute aanrader voor iedereen die houdt van verhalen over bijzondere vriendschappen en hoop in moeilijke tijden.