Lezersrecensie
Een herschreven verhaal met prachtige cover
Eindelijk weer eens een Nederlandstalig boek gelezen! Ik kreeg Meisjes van krijt van uitgeverij Prometheus tijdens een event en de omslag vond ik zó mooi, dat ik ben begonnen met lezen zonder eerst te kijken waar het boek precies over ging. Dat was eigenlijk ook best leuk, zo wordt je verrast door het verhaal.
Het boek gaat over twee jonge hartsvriendinnen die heel plotseling (zo voelt het tenminste als lezer) besluiten samen van een hoog klif af te springen. Eén van hen overlijdt, de ander gaat verder met haar leven, maar vraag niet hoe….
Dit verhaal is het debuut van Lara Taveirne, waarmee ze meteen de debuutprijs won. Later heeft ze het boek herschreven, omdat ze vond dat ze het verhaal jaren later anders zou willen vertellen. Dat vind ik ontzettend stoer en getuigt van lef en groei als auteur.
Het verhaal begint met een prachtige schets van het eenvoudige leven van twee hartsvriendinnen in een klein Frans plaatsje, waar hun dagen worden gevuld met strand, zon en de warmte van hun bijzondere band. Die kneuterige, bijna tijdloze sfeer is heel goed neergezet. Maar wanneer Violaine overlijdt, slaat de toon van het verhaal volledig om. Vanaf dat moment voel je dat er iets niet klopt, maar lange tijd blijft onduidelijk wat er precies is gebeurd en wat er met Lilith aan de hand is. Dat maakt het verhaal extra intrigerend en vond ik sterk gedaan.
Daarnaast is het prachtig beschreven hoe haar dochter opgroeit tot een totaal andere vrouw, die zich langzaam losmaakt van haar moeder en de moed vindt om haar eigen weg en keuzes te volgen. Die ontwikkeling verloopt heel geleidelijk, maar juist daardoor is het heel krachtig.
En het einde… dat zag ik werkelijk totaal niet aankomen.
De schrijfstijl is heel divers: soms poëtisch met prachtige zinnen, soms juist direct en rauw. De beschrijvingen van de omgeving en de natuur zijn bijzonder sterk; je ziet alles zo voor je. Het boek leest makkelijk weg, maar blijft tegelijkertijd inhoudelijk rijk en boeiend.
Een bijzonder en indrukwekkend verhaal.
Het boek gaat over twee jonge hartsvriendinnen die heel plotseling (zo voelt het tenminste als lezer) besluiten samen van een hoog klif af te springen. Eén van hen overlijdt, de ander gaat verder met haar leven, maar vraag niet hoe….
Dit verhaal is het debuut van Lara Taveirne, waarmee ze meteen de debuutprijs won. Later heeft ze het boek herschreven, omdat ze vond dat ze het verhaal jaren later anders zou willen vertellen. Dat vind ik ontzettend stoer en getuigt van lef en groei als auteur.
Het verhaal begint met een prachtige schets van het eenvoudige leven van twee hartsvriendinnen in een klein Frans plaatsje, waar hun dagen worden gevuld met strand, zon en de warmte van hun bijzondere band. Die kneuterige, bijna tijdloze sfeer is heel goed neergezet. Maar wanneer Violaine overlijdt, slaat de toon van het verhaal volledig om. Vanaf dat moment voel je dat er iets niet klopt, maar lange tijd blijft onduidelijk wat er precies is gebeurd en wat er met Lilith aan de hand is. Dat maakt het verhaal extra intrigerend en vond ik sterk gedaan.
Daarnaast is het prachtig beschreven hoe haar dochter opgroeit tot een totaal andere vrouw, die zich langzaam losmaakt van haar moeder en de moed vindt om haar eigen weg en keuzes te volgen. Die ontwikkeling verloopt heel geleidelijk, maar juist daardoor is het heel krachtig.
En het einde… dat zag ik werkelijk totaal niet aankomen.
De schrijfstijl is heel divers: soms poëtisch met prachtige zinnen, soms juist direct en rauw. De beschrijvingen van de omgeving en de natuur zijn bijzonder sterk; je ziet alles zo voor je. Het boek leest makkelijk weg, maar blijft tegelijkertijd inhoudelijk rijk en boeiend.
Een bijzonder en indrukwekkend verhaal.
1
Reageer op deze recensie
