Leuke korte verhaaltjes die een glimlach op je gezicht toveren

Tot nu toe kende ik Paulien Cornelisse alleen van de serie Tokidoki, die ik keek als voorbereiding op onze vakantie naar Japan. Dat bleek een geweldige serie: grappig en vol kleine weetjes over de mooie cultuur. Juist die combinatie zorgde ervoor dat ik ook graag eens iets van haar wilde lezen.

Ik begon aan In het kort en zag toen op Hebban de tip van dat er op Spotify een podcast van Paulien staat waarin ze haar boeken zelf heeft ingesproken. Ik besloot Japan in honderd kleine stukjes te gaan luisteren. Daardoor was ik ineens tegelijk een boek van haar aan het lezen én een ander aan het luisteren. Dat gaf een extra leuke laag aan deze kennismaking. Recensie volgt!

In het kort bestaat uit ongeveer 400 korte stukjes over gedachten (gedachtes?), het dagelijks leven en alles wat haar opvalt. De onderwerpen zijn klein, maar o zo herkenbaar. Denk aan de verwondering over oliebollenkramen die al ver voor december opduiken, alsof je alvast kunt oefenen met wintergevoel. Of de vraag wie zijn benen nu echt wast onder de douche en wie het zeep er gewoon langs laat lopen en dat eigenlijk prima vindt. Ook het stukje over “pijn op de borst” vond ik heel grappig: waarom zeggen we eigenlijk “op” en niet “in”? En waarom “de borst” en niet “mijn borst”? Het zijn precies dat soort taalkundige en alledaagse observaties die het leuk maken dit te lezen.

Dit is een boek dat heerlijk wegleest en perfect is voor tussendoor. Door de korte verhaaltjes kun je het overal oppakken en weer wegleggen. Zoals ook in een recensie in het NRC werd genoemd: ideaal ook voor pubers met een korte aandachtsboog, maar eerlijk gezegd net zo geschikt voor volwassenen die graag even willen glimlachen en zich verwonderen over de kleine eigenaardigheden van het dagelijks leven.