Lieve Debbie….

Ik mocht dit boek lezen voor de leesclub van de uitgever en in 2 dagen vloog ik er door heen. Freida McFadden weet het toch steeds weer voor elkaar te krijgen dat je halverwege je boek niet meer neer kunt leggen omdat je móet weten hoe het verhaal afloopt, zo knap!

Even in het kort:
Debbie heeft het goed voor elkaar: een leuke baan bij een lokale krant waar ze advies geeft aan lezers, twee dochters, een gelukkig huwelijk, een mooi huis (én tuin….) Maar dan lijkt haar hele leven in elkaar te storten - ze vertrouwt haar man niet meer, ze raken allebei hun baan kwijt, en het artikel over haar mooie tuin wordt geannuleerd. Ze laat echter niet met zich sollen, die tijd is geweest! Voor alles is een oplossing tenslotte..

Wat een heerlijk boek weer, het blijft indrukwekkend hoe Freida je moeiteloos op het verkeerde been zet. Haar schrijfstijl leest ontzettend vlot, maar zit tegelijkertijd vol onverwachte wendingen die ervoor zorgen dat je het boek nauwelijks kunt wegleggen.

Debbie blijkt al snel een vrouw met flinke psychische problemen te zijn, maar naarmate het verhaal vordert leer je haar steeds beter kennen. Langzaam begin je haar emoties, keuzes en acties te begrijpen. Juist dat maakt haar zo interessant en menselijk.

Ook de relatie met haar puberdochter vond ik mooi en herkenbaar beschreven: soms zou ze haar achter het behang kunnen plakken, maar zodra het erop aankomt staat ze onvoorwaardelijk voor haar klaar.

Debbie is losgeslagen, ze is er klaar mee en laat niet langer met zich sollen. En dat maakt dit verhaal niet alleen spannend, maar ook heerlijk krachtig met een vleugje humor op zijn tijd.