Poetisch verhaal tegen de achtergrond van het ineenstortende Oostblok.

Iris Wolff is in 1977 in Roemenië geboren en later naar Duitsland verhuisd, waar ze
taal en literatuur gestudeerd heeft.
Voor haar eerdere romans heeft ze al meerdere prijzen gekregen.

De eerste indruk van het boek is goed, de (hard)cover is mooi.

Het verhaal begint met Florentine .
Florentine is de vrouw van Hannes, die predikant is . Ze wonen in een klein dorp in een landelijk buitengebied , het Bataat, in het Duitstalige deel van Roemenië.
Een gebied waar veel schapen zijn, in Roemenië is het schaap een heilig dier.
Het leven is er hard en de mensen hebben moeite het hoofd boven water te houden.
Hannes besteedt veel tijd aan het helpen en steunen van de dorpsbewoners.
En dat alles tegen de achtergrond van de angst voor het regime van Nicolae Ceausescu en zijn vrouw Elena.

Florentine is zwanger en onderweg naar het ziekenhuis: een helse tocht op een slee door de sneeuw, want treinen rijden er niet meer vanwege het slechte weer.

“Laat me het kind houden.
Florentine dacht deze zin niet, ze sprak hem niet uit. Hij had zich in haar vastgezet, begeleidde haar.
Eerst op de paardenslee, daarna in de trein naar Arad, waar ze op het station een taxi naar het ziekenhuis nam. De zin weerklonk in de sneeuw, vloog op als de sneeuwvlokken langs de weg , rolde met haar mee over de rails, monotoon, schokkerig. “

Uiteindelijk wordt Samuel geboren, het enig kind van het echtpaar.
In de eerste jaren van zijn leven praat hij niet, waarover zijn ouders zich veel zorgen maken.
Later, in de puberteit gaat het beter met Hannes en sluit hij vriendschap met Oswald.
Ze besluiten uiteindelijk te vertrekken, op zoek naar een beter leven.
Zal het ze lukken en zullen ze het kleine dorp niet gaan missen?

De onscherpte van de wereld is een verhaal dat drie generaties beslaat .
Mooie sfeerbeschrijvingen , poëtisch taalgebruik en goed neergezette en uitgewerkte karakters tegen de achtergrond van het ineenstortende Oostblok.
Een verhaal over vriendschap, liefde, overleven, dictatuur en identiteit.
Ook nog eens een bijzonder en intrigerend tijdsbeeld.

Iris Wolff heeft een prachtig boek geschreven met kleurrijke personages , de perspectief wisselingen zorgen ervoor dat de lezer geboeid blijft.
Hopelijk gaan er meer boeken van haar vertaald worden.