Volwassen worden in het Suriname van de jaren negentig

Het verhaal wordt verteld vanuit Gilli (Guiliaume). Pieter, de vader van Gili, is op de achtergrond aanwezig en Gili leeft bij zijn moeder. Gili’s grote droom is om in Nederland voor dierenarts te kunnen gaan studeren, maar daarvoor ontbreekt hem het geld. Gili hoopt met zijn springpaard Norbert een wedstrijd te winnen en met het prijzengeld naar Nederland te kunnen gaan om te studeren. Gili heeft een bijzondere band met paarden en dan met name met zijn paard Norbert. Het is alsof hij kan voelen wat het paard denkt en alsof Norbert hem aanvoelt. Hoewel Pieter als vader niet een belangrijke rol in het leven van Gili speelt, doet zijn goede vriend Hugo dat wel. Als Gili de eerste stappen op het liefdespad gaat zetten, wordt hij daar door Hugo in begeleid.
Het verhaal is opgebouwd in hoofdstukken die aangeven hoeveel dagen het nog is vóór de wedstrijd plaatsvindt.
De personage van Gili vind ik mooi neergezet en uitgewerkt, hij is echt bezig om het leven en de liefde te ontdekken. Je gaat met Gili mee in zijn gedachten over zowel zijn vader als Hugo. In zijn leven zijn het toch wel de mannen die een de belangrijke rol spelen - misschien is dat ook wel annex aan de cultuur in Suriname-. Gili leert van zowel zijn vader als Hugo hebben geleefd en leert voor zichzelf te kiezen.
Een mooi geschreven boek in een – volgens mij – mooi land. In de jaren negentig, waarin het boek speelt, ging het economisch niet goed in Suriname en de vooruitzichten voor de jongeren waren dat daardoor ook niet. Politiek gezien was het wat stabieler geworden. Toch wilden nog veel Surinamers naar Nederland om daar aan een toekomst te bouwen. Best wel een worsteling denk ik. Met dit boek geeft Chris Polanen een inkijkje in Suriname en de tijdsgeest van de jaren negentig en wat dit voor de mensen betekende.
Al met al een boek wat inderdaad buiten mijn comfortzone ligt, maar een boek waar ik wel van het kunnen genieten en me als lezer ook heeft verrijkt.