Middenweg

Het verhaal wat zich voltrekt in "De Atlas van Overal" heeft iets weg van Abdolah's "Huis van de Moskee" en is zeer aangenaam om te lezen.

Het verhaal is echter verweven met de eigen beslommeringen en gedachten van de schrijver... en die beginnen na verloop van tijd enigszins te irriteren. We weten dat de schrijver een interpretatie schrijft. We weten dat de schrijver een crisis in identiteit en relatie ervaart. Op een of andere manier lijkt Kuypers de vraagstelling uit "De wetten" (wie ben ik, als schrijver, als individu) te willen verweven met de schoonheid en schetsende van "Het Huis van de Moskee". Door deze te willen verbinden, komen beide verhalen net niet optimaal uit de verf.

Overigens denk ik niet dat dit als bewuste vorm is gekozen, maar zo komt het wel tot uiting.

Ik denk dat de schrijver gevonden heeft wat hij moest. De lezer vindt denk ik slechts gedeeltelijk de voldoening in dit boek met hem mee.

Zeker een prima boek om te lezen (3,5/5 zou beter zijn), maar uiteindelijk blijven twee, in potentie briljante verhalen, toch een beetje steken in de dop.