Lezersrecensie
Bijna niet te geloven
“Onzichtbaarheid. Stilte. Dat was voor mij een tweede natuur in de tijd dat ik me als joodse vluchteling voor de moordmachine van de nazi’s in het hart van het Derde Rijk schuilhield. Overlevenden van de Holocaust noemen zo iemand tegenwoordig een U-boot.”
De joodse bruid is zo’n verhaal dat je niet verzint. Toen dit boek in 1999 uitkwam was Edith Hahn Beer (1914-2009) al ver in de tachtig. Geïnspireerd door haar dochter heeft ze op hoge leeftijd besloten het verhaal van haar leven tijdens WOII op te schrijven. Met dank aan de vele documenten en foto’s die ze had bewaard, waarvan een deel is opgenomen in dit boek.
Ik heb inmiddels aardig wat boeken gelezen over WOII, maar nog nooit een autobiografisch verhaal. Het is geen literair werk maar gewoon een heel persoonlijk en bijzonder verhaal over overleven.
De joodse bruid is zo’n verhaal dat je niet verzint. Toen dit boek in 1999 uitkwam was Edith Hahn Beer (1914-2009) al ver in de tachtig. Geïnspireerd door haar dochter heeft ze op hoge leeftijd besloten het verhaal van haar leven tijdens WOII op te schrijven. Met dank aan de vele documenten en foto’s die ze had bewaard, waarvan een deel is opgenomen in dit boek.
Ik heb inmiddels aardig wat boeken gelezen over WOII, maar nog nooit een autobiografisch verhaal. Het is geen literair werk maar gewoon een heel persoonlijk en bijzonder verhaal over overleven.
1
Reageer op deze recensie
