De andere kant

Recensie van:
De andere kant
Auteur :
Miriam Ootjers
Groningen, (1980) is schrijver, redacteur en bij gelegenheid auteur. Ze woont in Drenthe in haar kleine oase van natuur, rust en ruimte, waar ze haar tijd verdeelt tussen werken en schrijven.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar E-book ontvangen van Godijn Publishing in ruil voor mijn recensie en deelname aan de blogtour.
Uitgeverij:
Godijn Publishing
Genre:
Parallelle werelden/geschiedenis/profetieën/bovennatuurlijk
Cover en flaptekst:
Twee gezichten links een vrouw met intens groene ogen en een felle blik. Zwarte haren met groen erdoor en zwarte vleugels en rechts een man met grijsgekleurde ogen en grijs haar en witte vleugels.
Doet me denken aan Jekyll and Hyde, twee gezichten verenigd in een. Dan weer onvoorspelbaar en driftig om dan weer te wijzigen in voorspelbaar en liefdevol. Al naar gelang het gevoel op dat moment. De cover vind ik prachtig.
Quote:
Hoofdstuk 1
Vandaag
In een middelgrote stad
Twee mensen zaten op een bankje in het park.
Zij had een onopvallende bouw, niet klein en niet groot. Ze was slank en een jaar of dertig, al zou iemand bij nadere bestudering zeggen dat haar leeftijd moeilijk te schatten was. Ze was gekleed in een spijkerbroek, T-shirt en sneakers, droeg een zonnebril en had het haar los opgebonden om te voorkomen dat het in haar ogen viel. Met een ontspannen tegen de bank geleunde houding zou je haar kunnen omschrijven als nonchalant. Het enige opvallende aan haar verschijning waren de donkergroene strengen, die waren verweven door haar verder lichtbruine, lange haar en de diepdonkergroene irissen in precies dezelfde kleur als de ‘65 Ford Mustang die aan de straat bij de ingang van het park geparkeerd stond.
Daar waar zij nietsziend over het water van de vijver keek, was haar partner – al zouden ze het zelf anders noemen – verdiept in een krant, zijn mistgrijze ogen strak op het papier gericht. Met zijn rijzige gestalte keurig rechtop op het bankje, een been over het andere geslagen, gaf hij in zichzelf mompelend commentaar op de nieuwsberichten. Geen spijkerbroek en T-shirt voor hem, maar een grijze broek met vouw, grijs jasje en wit overhemd, en op de dag dat de vrouw hem in een outfit zag dat flamboyanter was dan dit zou ze haar auto verkopen. De enige concessie die hij in de loop van de jaren had gedaan, was het achterwege laten van een das. Zeker op een warme namiddag in een park was een das voor hem hetzelfde als de groene ogen van de vrouw. Net een beetje te opvallend.
In amicaal stilzwijgen zaten de vertegenwoordigers van Goed en Kwaad naast elkaar in de zon.
Het verhaal:
Door een blunderende engel, belast met het sturen van profetieën, gaat een voorspelling ruim twee millennia te vroeg de wereld in. De profetie brengt het Paradijs terug op aarde. Hij komt aan bij Frithus, een door Boven gezonden vredesbewaarder. In een poging zijn fout goed te maken, pakt de engel de profetie weer af en stuurt de voorspelling terug naar aarde, op zoek naar een nieuwe profeet.
De voorspelling duikt op in de huidige tijd bij de mensenschuwe Liam. Hij probeert te vluchten voor zijn taak, ondertussen opgejaagd door Frithus, die vindt dat niet de jongen, maar hij de profetie moet vervullen.
Ook Gideon en Holly, de vertegenwoordigers van goed en kwaad op aarde, krijgen lucht van de profetie. Met het vooruitzicht te worden teruggestuurd naar hun respectievelijke afdelingen als het Paradijs op aarde terugkeert, slaan ze de handen ineen om de profetie voor eens en altijd uit de wereld te helpen.
De andere kant maakt een vlucht door de geschiedenis op zoek naar de betekenis van keuzevrijheid, het belang van het stellen van vragen en de kracht van durven dromen.
Mijn leesbeleving:
Eerst had ik niet gelezen waar het verhaal over ging. Dus toen raakte ik op een gegeven moment de draad van het verhaal kwijt. Dit werd nog versterkt doordat ik na het lezen geen letter uit mijn hoofd in de recensie kreeg. Ook speelden er zorgen over ongeneeslijk zieke dierbaren mee in mijn hoofd. Tel daarbij op mijn NAH en alle interne mentale chaos was compleet.
Nadat ik de nodige rust gezocht en gevonden had toen heb ik opnieuw het verhaal gelezen. Nadat ik de flaptekst had gelezen.
Personages:
De personages die me onmiddellijk lagen waren Gideon en Holly. Vertegenwoordigers van respectievelijk goede en het kwade. Dit komt ook terug in hun verschijning, karakter en levensstijl. Daar waar Gideon continu op zoek is naar het goede of een conflict met zachte vredevolle hand oplost is Holly de rebel. Wars van regels, regelmaat en daardoor snel verveelt. Of ze uit zich door steken onder water te geven of door zelf onheil te creëren. Gideon en Holly trekken elkaar aan en stoten elkaar af. Gideon moet de essentie van humor nog vinden daar waar die van Holly vilein of sarcastisch is.
Frithus
Een doorzetter pur sang, met een missie die geëtst lijkt in zijn ziel. Verbeten lijkt het haast maar niet te stoppen.
Liam:
Uitverkoren al heeft hij volgens zichzelf de mensheid niets te bieden. Hij zoekt liever alle betekenissen op achter geschreven teksten. Daarin vindt hij rust en stilte van het luidruchtige en chaotische bestaan.
Dit zijn de personages die je doorheen het verhaal meemaakt. Meer oppervlakkig dan diepgaand maar toch laten ze allen een indruk achter die je ook na het lezen niet snel vergeet.
Ook zijn er nog een aantal bijfiguren, figuranten die het verhaal vastomlijnde ijkpunten en ankers meegeven.
Schrijfstijl:
Wat mij gelijk opvalt is de krachtige schrijfstijl. Tevens beeldend, metaforisch en methodisch. Dat laatste omdat je doorheen het verhaal van het ene jaar in het andere rolt. Alles helder aangegeven in tijd boven de desbetreffende tekst. Historische en bijbelse gebeurtenissen worden uitgelegd veelal met Holly en Gideon als toeschouwer. Op die momenten voelde het voor mij dat ik naast hen zat en het ook vanaf de eerste rang allemaal voelde, hoorde, zag, rook en proefde en op deze manier deze ervaringen opsloeg in mijn psyche. Daarna schakelen we weer naar Liam of Frithus of gaan we van boven naar beneden of naar de aarde. Het is een continu strak georkestreerd en met stevige fundamenten onderbouwt verhaal.
Perspectief:
Dit was me na de eerste keer lezen niet duidelijk maar het heeft zich geloond om het verhaal een tweede keer te lezen. Toen kreeg ik de draad te pakken en liet deze niet meer los voordat de clou en daarmee de plot aan mij gepresenteerd werd. Een uniek verhaal in zijn verschijningsvorm doorspekt met engelachtige invloeden, duivelse dilemma's, niets menselijk is ons vreemd, kluizenaar zijn en gevangen in je hoofd en lijf, troost en rust vinden in paralelle werelden die jij alleen ervaart, er is meer tussen hemel en aarde, tijd reizigen, op magische wijze de gang van zaken beïnvloeden en de ijzersterke determinatie van een profetie die sterk wenst en om vervulling smeekt.
De plot:
Deze vind ik uitermate goed uitgebalanceerd en prima onderbouwt. Als je de rust neemt om zorgvuldig en met aandacht te lezen dan ontvouwt zich een parel van een verhaal;
vol historie, bovennatuurlijke elementen, onvoorzien bondgenootschap, humor, venijn, antihelden zonder ambitie om de rol van held daadwerkelijk op te pakken.
Mijn mening:
Ik geef 4 sterren.
Een gevarieerde cast aan personages, een krachtige schrijfstijl, beeldend en door het veelvuldige reizen door historie en tijd filmisch.
Een uniek verhaal maar dat wel zorgvuldig en geconcentreerd lezen vereist om tot de kern door te dringen, de rode draad vast te pakken en te houden om zo naar de clou en de plot te gaan.
De plot die uitstekend onderbouwt en uitgebalanceerd is. Die je verrast en bijblijft. En waarbij je voelt dat de personages je geraakt hebben en een onuitwisbare indruk hebben achtergelaten.
In de toekomst lees ik graag meer van auteur Miriam Ootjers.
Hartelijk dank Hanneke Simons en Godijn Publishing dat ik mee mocht doen aan de blogtour.