Lezersrecensie
Lammeren onder wolven
Recensie van:
Lammeren onder de wolven
Authentieke, verhalende geschiedenis vanuit de beleving van ooggetuigen
Aangrijpend document bij de herdenking van 80 jaar D-Day.
Auteur :
Bron: www.jacobhaasnoot.nl
Jacob Haasnoot
Jacob Haasnoot (1951) werd geboren in Leiden en groeide op in Katwijk. Hij komt uit een geslacht met een lange maritieme traditie en is de oudste van een gezin met drie kinderen. Hij is getrouwd en heeft zelf ook drie kinderen en zes kleinkinderen.
Al zijn hele leven is hij bezig met ‘verbeelden’, met verhalen in beeld, muziek en woord.
Op zeer jonge leeftijd waren dat schetsen van paarden en schepen. Zijn aanleg voor tekenen viel al snel op. Daarvoor ontving hij doorlopend waardering op de lagere en middelbare school. Onder leiding van de inmiddels bekende, maar toen nog jonge kunstenaar Auke de Vries bekwaamde hij zich op de Leidse academie ‘Ars Aemula Naturae’ in het schilderen naar de natuur. Verder volgde hij teken- en schilderlessen bij de Katwijkse kunstenaar Jan Noordhuis en etslessen bij de eveneens uit Katwijk afkomstige kunstenaar Bas Haasnoot. Als kunstdorp kende Katwijk al rond 1900 met bijna dertienhonderd schilders een van de grootste internationale kunstenaarskolonies van Europa.
Ook in zijn passie voor muziek trok het beeldend verhalen hem aan. Tekst en melodie moesten in harmonie zijn. Zichzelf op de gitaar begeleidend trad hij op met mooie muzikale verhalen.
Na voltooiing van zijn studie Nederlands recht aan de Rijksuniversiteit van Leiden kwam er een voorlopig einde aan deze artistieke periode. Zijn werk als wetgevingsjurist en een groeiend aantal maatschappelijke ambten en functies slokten hem volledig op. Het wetgevingsvak en auteurschap van juridische uitgaven brachten hem echter wel de liefde bij voor de Nederlandse taal.
Na zijn pensionering pakte hij het schilderen en gitaarspelen weer op. Daarnaast ging hij schrijven, waarvoor hij een cursus verhalend schrijven volgde. Zijn boek ‘Lammeren onder wolven – Varen op leven en dood in WO II’ is daarvan de vrucht. Het betreft literaire non-fictie, waarin naast de informatie de beleving van belang is.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar hardback van Triple Boeken in ruil voor mijn recensie.
Uitgeverij:
Triple Boeken
Genre:
Literaire Non-fictie
Cover en flaptekst:
Quote:
Bron: www.oorlogsverhalen.com
Mr. Jacob (Jaap) Haasnoot, de zoon van Cornelis Haasnoot, schreef het boek ‘Lammeren onder wolven - Varen op leven en dood in WO II’ over wat zijn vader en zijn oom Jacob (foto rechts) op zee meemaakten tijdens de Tweede Wereldoorlog. Daarin ook het aangrijpende verhaal van het bombardement op Jacobs schip de Poelau Bras en de daarna volgende dagen in angst aan boord van een lek geschoten reddingsloep.
6 maart 1942
Mr. Haasnoot: "De Poelau Bras verliet op 6 maart 1942 in het duister van de nacht de Wijnkoopsbaai (tegenwoordig Pelabuhan Ratu-red.) in de zuidpunt van West Java en begaf zich zo snel als de motor wilde lopen naar open water, een verscheurd Java achter zich latend. Het draaide maar om één ding: binnen de korst mogelijke tijd buiten de actieradius van de Japanse vliegtuigen in veilige wateren zien te komen".
Bombardement
De volgende dag rond 11.00 uur in de ochtend klonken lange door merg en been gaande stoten uit de scheepshoorn van de Poelau Bras (foto rechts). Aan de horizon doemde een tiental bommenwerpers op. In slagorde vlogen ze aan om het schip in duikvlucht aan te vallen", aldus Mr. Haasnoot: "De eerste bommen misten of kwamen vlag naast het schip in zee terecht. Uit de golven spoten hoge fonteinen op. Horen en zien verging, vooral bij het inslaan van de bommen die erop volgden. Na het afwerpen van een bom en het mitrailleren van de dekken trokken de vliegtuigen jankend uit hun duikvlucht op".
Veel doden
Mr. Haasnoot vervolgt: "Rondom zich zag mijn oom Jacob weerloze mannen en vrouwen sterven. Hij sleepte gewonden weg en probeerde lotgenoten dekking te laten zoeken voor de inslaande kogels. Maar de meesten bleven wezenloos voor zich uit staren. Door bovenop ze te gaan liggen beschermden mannen hun dierbaren als menselijk schild. De dekken lagen bezaaid met doden".
Voltreffer
Na een voltreffer midscheeps was de Poelau Bras snel zinkend. Velen sprongen overboord om hun leven te redden. Ook oom Jacob. Mr. Haasnoot: "Jacob lag nog steeds bij het zinkende schip toen uit de zuiging ervan een sloep vol mensen opdook. Als gekken trokken mannen aan de riemen. Onmiddellijk riep hij om hulp. Hij zag armen zwaaien en wijzen. Stemmen probeerden hem iets duidelijk te maken, maar waren onverstaanbaar. Plots ontdekte hij een lijn achter de sloep en daarmee wist hij in de sloep te komen" .
4 dagen en nachten op zee
De drenkelingen in de sloep zouden vier dagen op de Indische Oceaan ronddrijven. Ze hadden honger en dorst. Er stond een zware zee met hoge golven en ze kwamen ook nog terecht in hevige onweersbuien. Door de zeestroming waren ze richting land gedreven. Dat bleek de kust van Zuid-Sumatra te zijn.
Wat er toen gebeurde, beschrijft Mr. Haasnoot als volgt in zijn boek: "Iedereen was nu door het dolle heen. Het ging zo tekeer dat de sloep dreigde te kapseizen. Buiten dat had de commandant er de handen vol aan om te voorkomen dat de sloep ging snijden en dwars op een golf zou komen, waardoor omslaan onvermijdelijk zou zijn. Met nog een meter of dertig te gaan was niemand meer te houden en sprongen de meesten overboord om naar het strand te zwemmen of te waden. Jacob was een van de eersten".
Geredde schipbreukelingen
"Jacobs sloep (Foto rechts-boven: de sloep na de landing op Sumatra) bereikte met 57 schipbreukelingen als eerste Zuid-Sumatra op 11 maart 1942. Een tweede eveneens lekke sloep met 33 overlevenden landde de dag daarop bij de vuurtoren van Belimbing op de uiterste zuidpunt van Sumatra. Ten slotte liep nog weer een dag later de laatste sloep met 26 drenkelingen ook de aan de uiterste zuidpunt van Sumatra gelegen Semangbaai binnen", aldus Mr. Jacob Haasnoot in zijn boek, dat hij 79 jaar na de oorlog schreef.
Indrukwekkende tekst:
Varen op leven en dood in WO II
Het verhaal:
Varen op leven en dood in WO II De broers Jacob en Cornelis uit Katwijk kiezen eind jaren dertig voor de koopvaardij. Ze zijn jong en de wijde wereld lokt. Amper buitengaats breekt de Tweede Wereldoorlog uit. Dat maakt ze vaarplichtig frontsoldaat op oceanen die veranderen in slagvelden. Overal dreigt gevaar van luchtaanvallen, mijnen en torpedo’s.
Met Cornelis wordt de lezer ondergedompeld in de duikbootoorlog en meegevoerd in zijn persoonlijke worsteling met dit geweld. Weerloze schepen vervoeren tijdens de Slag om de Atlantische Oceaan grote hoeveelheden oorlogsmaterieel, troepen en voedsel van Amerika naar Groot-Brittannië voor de bevrijding van bezet Europa. Ook vaart Cornelis mee met de grootste armada ooit naar de kust van Normandië op D-day.
Jacob betrekt de lezer in de gruwelijke torpedering van zijn schip door Japanse bommenwerpers en de angstige etmalen aan boord van een reddingsloep op de Indische Oceaan. Met de ondergang van het schip stort ook het koloniale imperium Nederlands-Indië in.
Dit boek markeert niet alleen de grote rol en de immense betekenis van de Nederlandse koopvaardij voor de eindoverwinning van de geallieerden, maar vormt ook een ode aan de bemanningsleden voor de zware tol die de oorlog van hen eiste.
Mijn leesbeleving:
Dit verhaal raakte mij diep. Omdat het een waargebeurd ooggetuigenverslag betreft van twee broers Jacob en Cornelis Haasnoot. Twee gewone mannen die opgroeiden in een gezin uit Katwijk. Ze kiezen met veel enthousiasme voor de koopvaardij. Varen over de hele wereld. Uiteraard prachtig maar beide broers hebben de tijd niet getroffen. De Tweede Wereldoorlog breekt uit en ze zijn gedwongen mee te vechten in een oorlog die niet van hun is.
Afwisselend lees je de belevenissen van Cornelis en Jacob. Door de beeldende schrijfstijl van de auteur lees je dit verhaal niet maar bevind je je in het verhaal. Voel je het schuim van de golven op je huid of de kou, ruik je, proef je, hoort en voelbaar je alles wat de broers ook zo beleefd hebben. Cornelis die met een grote armada over de Atlantische Oceaan vaart en live getuige is van meedogenloze en heftige confrontaties op volle zee. Veelal vaart hij mee met bevoorrading schepen tussen Amerika en Groot-Brittannië.
Jacob vaart in Aziatische wateren. Zijn belevenissen met de Japanse agressor en hun uiterst maniakale en dodelijke aanvallen met bommenwerpers benemen je de adem. Jacob zijn hartverscheurende en mensonterende belevenissen aan boord van een reddingssloep gingen mij door merg en been. Je bent tijdens het lezen continu aan het hopen en bidden voor zijn lijfsbehoud. Ik zat meerdere malen op het puntje van mijn stoel over de belevenissen van de broers te lezen. Zo spannend en zo intens.
Ook de informatie en foto’s over de schepen vind ik een waardevolle en leerzame toevoeging. De traumatische ervaringen die zich vastzetten in de ziel van de broers zijn voelbaar en doen je nog meer beseffen dat onze hedendaagse vrijheid geen vanzelfsprekendheid is. Er is hard voor gevochten door mensen die de intentie hadden om ook maar “gewoon” hun werk uit te voeren. Kilometers verwijderd van geliefde dierbaren wereldwijd hun beste beentje voorzetten. Niet wetend wat de nieuwe morgen zou brengen; een rimpelloze zee zonder gevaar of juist een onstuimige zee met zicht en onzichtbaar naderend gevaar.
Maar ook nu laait er opnieuw wereldwijd geweld op door oorlogen. Ook nu blijft het belangrijk om waakzaam en alert te blijven.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Een haarscherp, waardevol, emotioneel, spannend, bevlogen, heroïsch ooggetuigenverslag van de werkzaamheden van de Nederlandse koopvaardij ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Beleefd door de ogen van de broers Jacob en Cornelis Haasnoot.
Cornelis Haasnoot was de vader van de auteur van dit boek Jacob Haasnoot. De auteur is vernoemd naar zijn oom Jacob.
Met het schrijven van dit boek geeft de auteur de broers hun stem terug en zorgt er tevens voor dat hun levensverhaal nooit vergeten wordt.
Dit boek heb ik cadeau gedaan aan mijn schoonzoon Jan. Hij is van plan binnenkort opnieuw te solliciteren bij de Marine.
Nu is het zo dat koopvaardij en marine niet hetzelfde zijn:
Opgezocht op www.google.nl :
De koopvaardij is de civiele, commerciële wereldhandel op zee (vracht, passagiers), terwijl de marine een militaire defensiemacht is (oorlogsschepen, zeesoldaten), hoewel ze beide schepen gebruiken en een hiërarchische structuur hebben, met functies als Kapitein en Matroos, die weliswaar vergelijkbare namen kennen, maar in een totaal verschillende context (burger vs. militair) opereren.
Koopvaardij (Handelsvaart)
Doel: Commercieel vervoer van goederen, olie, en passagiers over de hele wereld.
Personeel: Burgers met een arbeidsovereenkomst, zoals kapiteins, stuurmannen, en machinisten.
Focus: Winstgevendheid, efficiëntie, en wereldhandel.
Marine (Koninklijke Marine)
Doel: Nationale defensie, veiligheid op zee, en afschrikking.
Personeel: Militairen, zoals mariniers en marineofficieren, met militaire rangen.
Focus: Militaire operaties, vrede handhaven, en oorlogvoering.
Overeenkomsten
Schepen: Beide vloten gebruiken schepen, van vrachtschepen tot grotere vaartuigen, en hebben een nautische en technische bemanning.
Rangen: Er zijn vergelijkbare termen voor functies (Kapitein, Stuurman, Matroos), maar de betekenis en autoriteit zijn verschillend.
Opleiding: Er bestaan opleidingen die beide werelden (koopvaardij & marine techniek) combineren, wat wijst op gedeelde technische kennis.
Het Verschil in een Notendop
De koopvaardij is de ruggengraat van de wereldhandel (burger), de marine is een defensiemacht (militair).
Jan was ontzettend blij met dit boek. Ik ben benieuwd wat hij ervan vindt.
Jacob Haasnoot hartelijk dank dat ik uw indrukwekkende boek mocht lezen. Opdat wij deze tijd nooit vergeten. Ik heb dit gedeelte van de Tweede Wereldoorlog nooit geweten. Ik heb door uw boek weer veel bijgeleerd. Er is een wereld voor mij opengegaan.
Triple Boeken hartelijk dank voor het recensie-exemplaar zodat ik deze onvergetelijke leeservaring kon hebben.
Lammeren onder de wolven
Authentieke, verhalende geschiedenis vanuit de beleving van ooggetuigen
Aangrijpend document bij de herdenking van 80 jaar D-Day.
Auteur :
Bron: www.jacobhaasnoot.nl
Jacob Haasnoot
Jacob Haasnoot (1951) werd geboren in Leiden en groeide op in Katwijk. Hij komt uit een geslacht met een lange maritieme traditie en is de oudste van een gezin met drie kinderen. Hij is getrouwd en heeft zelf ook drie kinderen en zes kleinkinderen.
Al zijn hele leven is hij bezig met ‘verbeelden’, met verhalen in beeld, muziek en woord.
Op zeer jonge leeftijd waren dat schetsen van paarden en schepen. Zijn aanleg voor tekenen viel al snel op. Daarvoor ontving hij doorlopend waardering op de lagere en middelbare school. Onder leiding van de inmiddels bekende, maar toen nog jonge kunstenaar Auke de Vries bekwaamde hij zich op de Leidse academie ‘Ars Aemula Naturae’ in het schilderen naar de natuur. Verder volgde hij teken- en schilderlessen bij de Katwijkse kunstenaar Jan Noordhuis en etslessen bij de eveneens uit Katwijk afkomstige kunstenaar Bas Haasnoot. Als kunstdorp kende Katwijk al rond 1900 met bijna dertienhonderd schilders een van de grootste internationale kunstenaarskolonies van Europa.
Ook in zijn passie voor muziek trok het beeldend verhalen hem aan. Tekst en melodie moesten in harmonie zijn. Zichzelf op de gitaar begeleidend trad hij op met mooie muzikale verhalen.
Na voltooiing van zijn studie Nederlands recht aan de Rijksuniversiteit van Leiden kwam er een voorlopig einde aan deze artistieke periode. Zijn werk als wetgevingsjurist en een groeiend aantal maatschappelijke ambten en functies slokten hem volledig op. Het wetgevingsvak en auteurschap van juridische uitgaven brachten hem echter wel de liefde bij voor de Nederlandse taal.
Na zijn pensionering pakte hij het schilderen en gitaarspelen weer op. Daarnaast ging hij schrijven, waarvoor hij een cursus verhalend schrijven volgde. Zijn boek ‘Lammeren onder wolven – Varen op leven en dood in WO II’ is daarvan de vrucht. Het betreft literaire non-fictie, waarin naast de informatie de beleving van belang is.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar hardback van Triple Boeken in ruil voor mijn recensie.
Uitgeverij:
Triple Boeken
Genre:
Literaire Non-fictie
Cover en flaptekst:
Quote:
Bron: www.oorlogsverhalen.com
Mr. Jacob (Jaap) Haasnoot, de zoon van Cornelis Haasnoot, schreef het boek ‘Lammeren onder wolven - Varen op leven en dood in WO II’ over wat zijn vader en zijn oom Jacob (foto rechts) op zee meemaakten tijdens de Tweede Wereldoorlog. Daarin ook het aangrijpende verhaal van het bombardement op Jacobs schip de Poelau Bras en de daarna volgende dagen in angst aan boord van een lek geschoten reddingsloep.
6 maart 1942
Mr. Haasnoot: "De Poelau Bras verliet op 6 maart 1942 in het duister van de nacht de Wijnkoopsbaai (tegenwoordig Pelabuhan Ratu-red.) in de zuidpunt van West Java en begaf zich zo snel als de motor wilde lopen naar open water, een verscheurd Java achter zich latend. Het draaide maar om één ding: binnen de korst mogelijke tijd buiten de actieradius van de Japanse vliegtuigen in veilige wateren zien te komen".
Bombardement
De volgende dag rond 11.00 uur in de ochtend klonken lange door merg en been gaande stoten uit de scheepshoorn van de Poelau Bras (foto rechts). Aan de horizon doemde een tiental bommenwerpers op. In slagorde vlogen ze aan om het schip in duikvlucht aan te vallen", aldus Mr. Haasnoot: "De eerste bommen misten of kwamen vlag naast het schip in zee terecht. Uit de golven spoten hoge fonteinen op. Horen en zien verging, vooral bij het inslaan van de bommen die erop volgden. Na het afwerpen van een bom en het mitrailleren van de dekken trokken de vliegtuigen jankend uit hun duikvlucht op".
Veel doden
Mr. Haasnoot vervolgt: "Rondom zich zag mijn oom Jacob weerloze mannen en vrouwen sterven. Hij sleepte gewonden weg en probeerde lotgenoten dekking te laten zoeken voor de inslaande kogels. Maar de meesten bleven wezenloos voor zich uit staren. Door bovenop ze te gaan liggen beschermden mannen hun dierbaren als menselijk schild. De dekken lagen bezaaid met doden".
Voltreffer
Na een voltreffer midscheeps was de Poelau Bras snel zinkend. Velen sprongen overboord om hun leven te redden. Ook oom Jacob. Mr. Haasnoot: "Jacob lag nog steeds bij het zinkende schip toen uit de zuiging ervan een sloep vol mensen opdook. Als gekken trokken mannen aan de riemen. Onmiddellijk riep hij om hulp. Hij zag armen zwaaien en wijzen. Stemmen probeerden hem iets duidelijk te maken, maar waren onverstaanbaar. Plots ontdekte hij een lijn achter de sloep en daarmee wist hij in de sloep te komen" .
4 dagen en nachten op zee
De drenkelingen in de sloep zouden vier dagen op de Indische Oceaan ronddrijven. Ze hadden honger en dorst. Er stond een zware zee met hoge golven en ze kwamen ook nog terecht in hevige onweersbuien. Door de zeestroming waren ze richting land gedreven. Dat bleek de kust van Zuid-Sumatra te zijn.
Wat er toen gebeurde, beschrijft Mr. Haasnoot als volgt in zijn boek: "Iedereen was nu door het dolle heen. Het ging zo tekeer dat de sloep dreigde te kapseizen. Buiten dat had de commandant er de handen vol aan om te voorkomen dat de sloep ging snijden en dwars op een golf zou komen, waardoor omslaan onvermijdelijk zou zijn. Met nog een meter of dertig te gaan was niemand meer te houden en sprongen de meesten overboord om naar het strand te zwemmen of te waden. Jacob was een van de eersten".
Geredde schipbreukelingen
"Jacobs sloep (Foto rechts-boven: de sloep na de landing op Sumatra) bereikte met 57 schipbreukelingen als eerste Zuid-Sumatra op 11 maart 1942. Een tweede eveneens lekke sloep met 33 overlevenden landde de dag daarop bij de vuurtoren van Belimbing op de uiterste zuidpunt van Sumatra. Ten slotte liep nog weer een dag later de laatste sloep met 26 drenkelingen ook de aan de uiterste zuidpunt van Sumatra gelegen Semangbaai binnen", aldus Mr. Jacob Haasnoot in zijn boek, dat hij 79 jaar na de oorlog schreef.
Indrukwekkende tekst:
Varen op leven en dood in WO II
Het verhaal:
Varen op leven en dood in WO II De broers Jacob en Cornelis uit Katwijk kiezen eind jaren dertig voor de koopvaardij. Ze zijn jong en de wijde wereld lokt. Amper buitengaats breekt de Tweede Wereldoorlog uit. Dat maakt ze vaarplichtig frontsoldaat op oceanen die veranderen in slagvelden. Overal dreigt gevaar van luchtaanvallen, mijnen en torpedo’s.
Met Cornelis wordt de lezer ondergedompeld in de duikbootoorlog en meegevoerd in zijn persoonlijke worsteling met dit geweld. Weerloze schepen vervoeren tijdens de Slag om de Atlantische Oceaan grote hoeveelheden oorlogsmaterieel, troepen en voedsel van Amerika naar Groot-Brittannië voor de bevrijding van bezet Europa. Ook vaart Cornelis mee met de grootste armada ooit naar de kust van Normandië op D-day.
Jacob betrekt de lezer in de gruwelijke torpedering van zijn schip door Japanse bommenwerpers en de angstige etmalen aan boord van een reddingsloep op de Indische Oceaan. Met de ondergang van het schip stort ook het koloniale imperium Nederlands-Indië in.
Dit boek markeert niet alleen de grote rol en de immense betekenis van de Nederlandse koopvaardij voor de eindoverwinning van de geallieerden, maar vormt ook een ode aan de bemanningsleden voor de zware tol die de oorlog van hen eiste.
Mijn leesbeleving:
Dit verhaal raakte mij diep. Omdat het een waargebeurd ooggetuigenverslag betreft van twee broers Jacob en Cornelis Haasnoot. Twee gewone mannen die opgroeiden in een gezin uit Katwijk. Ze kiezen met veel enthousiasme voor de koopvaardij. Varen over de hele wereld. Uiteraard prachtig maar beide broers hebben de tijd niet getroffen. De Tweede Wereldoorlog breekt uit en ze zijn gedwongen mee te vechten in een oorlog die niet van hun is.
Afwisselend lees je de belevenissen van Cornelis en Jacob. Door de beeldende schrijfstijl van de auteur lees je dit verhaal niet maar bevind je je in het verhaal. Voel je het schuim van de golven op je huid of de kou, ruik je, proef je, hoort en voelbaar je alles wat de broers ook zo beleefd hebben. Cornelis die met een grote armada over de Atlantische Oceaan vaart en live getuige is van meedogenloze en heftige confrontaties op volle zee. Veelal vaart hij mee met bevoorrading schepen tussen Amerika en Groot-Brittannië.
Jacob vaart in Aziatische wateren. Zijn belevenissen met de Japanse agressor en hun uiterst maniakale en dodelijke aanvallen met bommenwerpers benemen je de adem. Jacob zijn hartverscheurende en mensonterende belevenissen aan boord van een reddingssloep gingen mij door merg en been. Je bent tijdens het lezen continu aan het hopen en bidden voor zijn lijfsbehoud. Ik zat meerdere malen op het puntje van mijn stoel over de belevenissen van de broers te lezen. Zo spannend en zo intens.
Ook de informatie en foto’s over de schepen vind ik een waardevolle en leerzame toevoeging. De traumatische ervaringen die zich vastzetten in de ziel van de broers zijn voelbaar en doen je nog meer beseffen dat onze hedendaagse vrijheid geen vanzelfsprekendheid is. Er is hard voor gevochten door mensen die de intentie hadden om ook maar “gewoon” hun werk uit te voeren. Kilometers verwijderd van geliefde dierbaren wereldwijd hun beste beentje voorzetten. Niet wetend wat de nieuwe morgen zou brengen; een rimpelloze zee zonder gevaar of juist een onstuimige zee met zicht en onzichtbaar naderend gevaar.
Maar ook nu laait er opnieuw wereldwijd geweld op door oorlogen. Ook nu blijft het belangrijk om waakzaam en alert te blijven.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Een haarscherp, waardevol, emotioneel, spannend, bevlogen, heroïsch ooggetuigenverslag van de werkzaamheden van de Nederlandse koopvaardij ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Beleefd door de ogen van de broers Jacob en Cornelis Haasnoot.
Cornelis Haasnoot was de vader van de auteur van dit boek Jacob Haasnoot. De auteur is vernoemd naar zijn oom Jacob.
Met het schrijven van dit boek geeft de auteur de broers hun stem terug en zorgt er tevens voor dat hun levensverhaal nooit vergeten wordt.
Dit boek heb ik cadeau gedaan aan mijn schoonzoon Jan. Hij is van plan binnenkort opnieuw te solliciteren bij de Marine.
Nu is het zo dat koopvaardij en marine niet hetzelfde zijn:
Opgezocht op www.google.nl :
De koopvaardij is de civiele, commerciële wereldhandel op zee (vracht, passagiers), terwijl de marine een militaire defensiemacht is (oorlogsschepen, zeesoldaten), hoewel ze beide schepen gebruiken en een hiërarchische structuur hebben, met functies als Kapitein en Matroos, die weliswaar vergelijkbare namen kennen, maar in een totaal verschillende context (burger vs. militair) opereren.
Koopvaardij (Handelsvaart)
Doel: Commercieel vervoer van goederen, olie, en passagiers over de hele wereld.
Personeel: Burgers met een arbeidsovereenkomst, zoals kapiteins, stuurmannen, en machinisten.
Focus: Winstgevendheid, efficiëntie, en wereldhandel.
Marine (Koninklijke Marine)
Doel: Nationale defensie, veiligheid op zee, en afschrikking.
Personeel: Militairen, zoals mariniers en marineofficieren, met militaire rangen.
Focus: Militaire operaties, vrede handhaven, en oorlogvoering.
Overeenkomsten
Schepen: Beide vloten gebruiken schepen, van vrachtschepen tot grotere vaartuigen, en hebben een nautische en technische bemanning.
Rangen: Er zijn vergelijkbare termen voor functies (Kapitein, Stuurman, Matroos), maar de betekenis en autoriteit zijn verschillend.
Opleiding: Er bestaan opleidingen die beide werelden (koopvaardij & marine techniek) combineren, wat wijst op gedeelde technische kennis.
Het Verschil in een Notendop
De koopvaardij is de ruggengraat van de wereldhandel (burger), de marine is een defensiemacht (militair).
Jan was ontzettend blij met dit boek. Ik ben benieuwd wat hij ervan vindt.
Jacob Haasnoot hartelijk dank dat ik uw indrukwekkende boek mocht lezen. Opdat wij deze tijd nooit vergeten. Ik heb dit gedeelte van de Tweede Wereldoorlog nooit geweten. Ik heb door uw boek weer veel bijgeleerd. Er is een wereld voor mij opengegaan.
Triple Boeken hartelijk dank voor het recensie-exemplaar zodat ik deze onvergetelijke leeservaring kon hebben.
1
Reageer op deze recensie
