Luna

Luna hoort nergens bij, op school mijdt ze iedereen. Alleen ‘s nachts, wanneer ze onder het licht van de maan door de bossen dwaalt, kan ze helemaal zichzelf zijn. Op de vooravond van haar zestiende verjaardag begint haar leven op meer dan één manier te veranderen. Terwijl ze vriendschap sluit met de teruggetrokken Andrew en in de leer gaat bij het oude kruidenvrouwtje Tunde, wordt haar band met de natuur steeds sterker. Uiteindelijk kan ze de waarheid niet langer ontkennen: ze heeft bovennatuurlijke krachten. Maar… wil ze die wel? Terwijl Luna worstelt met deze nieuwe werkelijkheid en de verpletterende verantwoordelijkheid die erbij komt kijken, merkt ze niet dat er vanuit de schaduwen iets duisters op haar loert…

–

In dit boek maar je kennis met Luna,ze is een bijzonder meisje met bijzondere krachten. Wanneer ze daar achterkomt wilt ze er meer over te weten komen. Al helemaal wanneer er een vreemde en duistere energie hangt in het plaatselijke dorpje waar Luna woont.

Het verhaal begint rustig een bouwt zich langzaam op. Zo word het verhaal niet te gehaast en blijft het goed te volgen, ook zit er de nodige mysterie en spanning in het boek waardoor je blijft lezen.

Ook vond ik het interessant om meer over deze natuurlijke geneeskrachtige wereld te lezen. Want veel dingen wist ik hier nog niet van. En omdat je eigenlijk samen met Luna meer over deze dingen leert blijft het boek in een goede balans tussen spanning en interesse.

“Ze had een sneeuwstorm gewenst en nu lag de wereld er onbegaanbaar mooi bij. Was het toeval? Kon het toeval zijn?”

-Luna, de schaduw van de maan, Lies Vervloet.

Al had ik soms wel het gevoel dat ik meer een jeugdboek aan het lezen was dan een young adult. Omdat de manier van schrijven me meer deed denken aan een jeugdboek, maar dat deed zeker geen afbreuk aan het verdere verhaal.

Daarom geef ik “Luna, de schaduw van de maan’ ****sterren!!

Dit (e-) boek mocht ik ontvangen als recensie exemplaar van de uitgeverij in ruil voor een eerlijke recensie,bedankt hiervoor!