negatieve toon wél interessante feiten

Simon Winder is al sinds zijn jeugd gefascineerd door Duitsland. Hij heeft het tot zijn missie gemaakt om de culturele en historische rijkdom van dit land onder de aandacht te brengen.

Na heel wat lovende recensies was ik enorm benieuwd naar dit boek. De schrijfstijl is vlot en ook al gaat het over onwijs veel personen en tijdperken, je leest er relatief makkelijk doorheen. Winder beschrijft de geschiedenis aan de hand van, vaak onbeduidende, plaatsen. Hierdoor heb ik weer wat plaatsen op kunnen schrijven om ooit te bezoeken.

Daar stopt voor mij helaas het positieve. Ik heb vooral tenenkrommend gelezen. Winder vindt het te veel moeite om Duits te lezen, lijkt geen enkele Duitser ooit gesproken te hebben en vindt de meeste dingen lelijk, oud of belachelijk. Zijn liefde voor Duitsland is bijna niet te vinden in dit boek.

"... leek het me plotseling ondenkbaar om níet een boek te schrijven over dit verloren land." Als je met deze insteek een boek schrijft, begin je al met vooroordelen. Continu wordt herhaald waar Duitsland uiteindelijk eindigt, hoe fantastisch de geallieerden waren. Ik begrijp dat dit boek door een Engelsman geschreven is en ik trots ben op mijn Duitse kant. Dat botst aan alle kanten.

Al met al een interessant geschiedkundig boek waarbij de mening van de schrijver over Duitsland net iets te negatief blijft.