Prachtig boek

Het verhaal wordt verteld vanuit twee perspectieven, dat van Catherine en dat van Lucian. Daarbij wisselt het voortdurend tussen het heden, vier maanden geleden en vijftien jaar terug. In het heden leren we Catherine kennen, die na een traumatische gebeurtenis in Shute Park kampt met selectief mutisme. Ze is getrouwd met Sam en samen hebben ze twee kinderen, Daisy en Joe maar het verleden laat haar niet los.

Vijftien jaar eerder had Catherine een relatie met Lucian. Hij verloor op jonge leeftijd zijn vader en had een moeizame band met zijn moeder en zussen, vooral nadat hij het geld en het huis van zijn oom erfde. Dat erfdeel zorgde ervoor dat hij zich nooit zorgen hoefde te maken over geld maar bracht ook veel spanningen binnen zijn familie. Lucian en zijn vriendengroep namen Catherine liefdevol op, en samen beleefden ze een onbezorgde tijd vol feesten en vrijheid. Tot die ene dag waarop Lucian thuiskwam en alleen een briefje op zijn kussen vond, Catherine was vertrokken en zag het niet meer zitten.

Zelfs vijftien jaar later zijn ze elkaar nog niet vergeten. De vraag blijft of er opnieuw een band tussen hen kan ontstaan en wat er dieper schuilgaat achter het plotselinge einde van hun relatie.

Deze roman heeft me op verschillende manieren geraakt. Het is een verhaal wat je verschillende perspectieven van het leven geeft en waarbij er veel gebeurd is. Ik moest erg wennen aan de manier van schrijven van deze auteur omdat Catherine in haar beleving steeds in de tweede persoon praat. Dit maakte het dat ik soms de draad wel even kwijt was, ook omdat er veel personages in het verhaal waren. Toch hield het me constant bezig wat de reden was dat Catherine niet meer praatte en wat er allemaal in de jaren en maanden ervoor waren gebeurd.

Ik vond dat de gebeurtenissen en emoties op een realistische manier waren uitgewerkt wat het verhaal geloofwaardig maakte, maar het tegelijkertijd ook behoorlijk intens om te lezen. Ik heb Clare haar vorige boek niet gelezen maar ben er wel nieuwsgierig naar geworden omdat ze toch echt een eigen stijl heeft. Het is geen boek dat je even tussendoor leest maar eerder één waar je echt de tijd en aandacht voor moet nemen. Op momenten dat het in mijn hoofd wat te druk werd, heb ik het lezen daarom ook even op pauze gezet. Uiteindelijk een bijzonder en ontroerend verhaal die je toch in zijn greep houd.