Lekkere romance

Ik mocht dit e-book ontvangen van @aprilbooks.nl bedankt voor dit recensie-exemplaar! Heel wat van plan is het vierde deel in de Rebel Blue Ranch serie.

“Het is waardevol om je ergens aan vast te klampen en het niet uit je handen te laten glippen”

Het verhaal volgt Camille “Cam” Ashwood en Dusty Tucker, en speelt zich zowel in het heden als in het verleden af. Beiden wonen in het kleine stadje Meadowlark. Op de dag dat Cam zou trouwen met Graham, laat hij haar achter met niets meer dan een briefje: “Het spijt me, ik kon het niet.” Cam probeert haar leven daarna weer op te pakken.

In de Devil’s Boot komt ze onverwachts Dusty opnieuw tegen, haar jeugdvriend met wie ze vroeger onafscheidelijk was. Vanaf hun eerste dag op Meadowlark High School deelden ze alles, Cam haar ouders vonden Dusty niet goed genoeg voor haar maar ze bleven elkaar wel zien.

Intussen is Cam moeder van Riley, haar dochter met ex-partner Gus. Ondanks de scheiding onderhoudt ze een hechte band met zijn familie, en krijgt ze veel steun van Gus’ vader Amos. Toevallig werkt Dusty op Rebel Blue Ranch, het familiebedrijf van Cam’s ex-schoonfamilie waardoor hun levens opnieuw met elkaar verbonden raken.

Wanneer Cam op zoek moet naar een nieuw huis, wordt ze geconfronteerd met oude herinneringen. Vooral wanneer ze een woning gaat bekijken die grote betekenis uit haar verleden blijkt te hebben.

Voor mij was dit de eerste kennismaking met deze auteur, ik heb de vorige delen van deze serie niet gelezen. Het is een opzichzelfstaand verhaal maar het is toch leuker om de andere delen wel te lezen aangezien je de bijpersonages dan had leren kennen. Nu moest ik soms even opzoeken wie wie was en raakte ik wat in de war.

Het is een cowboy romance al vond ik dat dit niet heel erg zichtbaar was, het verhaal speelde zich niet veel op de ranch af. Het was een mooi verhaal waarbij ik de diepgang wel eens wat miste. Ik vond Amos een prachtig personage omdat hij veel wijze woorden sprak. De manier van schrijven van deze auteur is heel beeldend wat ik wel echt een pluspunt vond.