Verwarrend

In het water bewaart ons lezen we het verhaal van Elsa en Age.
Ze wonen op het eiland Schokland dat afgesloten is van de buitenwereld. Dit is door de klimaatverandering weer een eiland geworden.
De mensen die hier wonen hebben een gemeenschap gevestigd die zich vooral richt op oude geloofswaarden en tradities. Vooral het geloof komt veel terug in het boek.
Buitenstaanders (vastelanders) worden zoveel mogelijk geweerd, want dat betekent anders niet veel goeds, maar aan de andere kant zijn deze mensen eigenlijk wel nodig om inkomsten te krijgen.
Elsa komt oorspronkelijk van buiten het eiland en heeft zich voor Age aan moeten passen aan de eisen van het eiland.
Ook al woont ze inmiddels al lang op het eiland, toch heeft ze het idee dat ze er niet bijhoort.
De komst van een vreemdeling zorgt voor onrust en opschudding. Daardoor komt de ware aard van de gesloten gemeenschap naar voren.

Het verhaal begint rustig en wordt langzaam opgebouwd.
Er zijn in dit boek verschillende thema’s die naar voren komen: geloof, tradities, hoe het is om een buitenstaander te zijn en vertrouwen in elkaar, maar ook juist het wantrouwen en wraak komen in dit boek goed naar boven.

Het boek gaf me eerst echt wel een beklemmend gevoel. Het duurde erg lang voordat ik goed in het verhaal kwam.
Niet omdat de schrijfstijl niet prettig was of omdat de dialogen niet lekker liepen, maar meer door alle verschillende thema’s. Het verhaal komt wat donker over. Daardoor voor mij misschien wat teveel allemaal. Eerst wilde ik niet doorlezen omdat het niet prettig voelde. Toch heb ik doorgezet en het uitgelezen omdat ik wilde weten hoe het afliep.

De hoofdpersonen zijn zo neergezet dat je dan toch wel nieuwsgierig wordt.
Elsa lijkt zich in eerste instantie te schikken in de rol als inwoner van Schokland. Maar toch wil ze meer bereiken in de gemeenschap.
Ook merk je bij haar de rusteloosheid. Ze verbergt zich achter een masker om niet alles bloot te geven van haar.
Age maakt vooral een innerlijke strijd door. Achterdocht, voor de gemeenschap alles goed willen doen, maar ook veel duistere gedachten.
Ik kreeg een wat naar gevoel bij hem.

Aan het eind van het verhaal bouwt de spanning zich wel sneller op en komt het tijdens het jaarlijkse zonnewendefeest tot een hoogtepunt.
De plotwending lijkt verrassend maar liet me ook wel in verwarring achter. Wat klopt hier nou echt van.

Ik geeft het boek *** omdat er zeker potentie in dit boek zit, maar bij mij blijft vooral de verwarring en een onprettig gevoel achter. Hou je van een dystopisch verhaal dan is dit er zeker 1.