Heerlijke, grappige feelgood

Dit vond ik een fantastisch boek! Ik heb meerdere keren hardop moeten lachen en dat doe ik echt niet vaak als ik lees. Ik geef toe: ik heb even moeten wennen aan de schrijfstijl en de hoeveelheid oneliners, maar eenmaal gewend kon ik niet meer stoppen met lezen.

Als voorbeeld van de oneliners citeer ik voor jullie dit stukje: “Hij schuift mijn stoel aan. Hij laat me lachen. Geeft me complimentjes. En als hij dan zijn klopboor tevoorschijn haalt, zeg ik: ja graag. Zet maar op de zwaarste stand.” … “Mijn flamoes en ik kiezen voortaan weer voor het goede, niet voor het kwade.” Je hoeft niet meteen bang te zijn dat het boek vol met vunzigheid staat. Dit is gewoon helemaal mijn soort humor waardoor ik dit eruit pik. Uiteraard komt er wat spice voor in het verhaal, maar ik vond het helemaal niet veel, eigenlijk precies de goede hoeveelheid die het verhaal nodig heeft.

Ik kon wel merken dat het boek niet door één persoon is geschreven. Hoewel er echt geen duidelijke overgangen zijn, zag ik dat het ene stuk een ander soort humor bevatte dan het andere. Dit kan natuurlijk toeval zijn en dat het plot hierom vraagt. Het was in elk geval niet storend. Ik denk zelfs dat de auteurs elkaar juist goed hebben kunnen aanvullen. Alleen de welbekende third-act kwam voor mij vrij plots uit de lucht vallen. Ach, misschien was het voor het hoofdpersonage wel een goede reden en snap ik deze persoon daarin gewoon niet zo goed.

De humor is heerlijk, de schrijfstijl vlot. Het plot is uniek en heel erg leuk uitgewerkt. Er zijn genoeg verhaallijnen naast de hoofdlijn waardoor ik me geen moment heb verveeld. Ik keek er elke keer naar uit om verder te lezen. Ook zijn alle personages heel verschillend van elkaar waardoor leuke gebeurtenissen ontstaan. Ik wil meer!