Afpersing

Deze recensie verscheen eerder op Koukleum.nl.

Voor mij was de Vlaamse auteur Ludo Geluykens een onbekende schrijver, ondanks dat ik toch redelijk wat Vlaamse thrillers lees. Maar aangezien ik altijd erg benieuwd ben naar, voor mij, nieuwe auteurs, konden wij het niet laten om op de boekenbeurs in Antwerpen een boek van deze auteur te kopen.

In het eerste hoofdstuk is te lezen dat Somers en De Winter ’s ochtends aankomen op het politiekantoor van Lier, hun thuisbasis. Als lezer maak je met verschillende personen, binnen het politiekorps, kennis. In dit eerste hoofdstuk krijgen Somers en De Winter ook een telefoontje van Erika de Smedt, ze wil een klacht indienen tegen haar klusjesman. De volgende dag kunnen de twee speurders langs gaan bij mevrouw de Smedt. Dit eerste stuk zorgt ervoor dat ik snel de bladzijde omsla want ik ben toch wel erg benieuwd waarom deze vrouw bedreigd wordt.

Wat mij tijdens het lezen al snel opvalt is dat er erg veel Vlaamse woorden, en uitdrukkingen, gebruikt zijn. Neem bijvoorbeeld de woorden ‘Planton’, ‘Regenschermen’ en ‘Grasmachine’. Normaal gesproken worden Vlaamse verhalen toch gedeeltelijk geschreven voor de Nederlandse markt en worden Belgische woorden en uitdrukkingen aangepast, zodat het voor het Nederlandse leespubliek ook goed te volgen is. Aangezien dit bij ‘Afpersing’ niet gebeurd is kan ik concluderen dat dit echt een boek is voor de Vlaamse markt. Ik denk namelijk dat Nederlanders zich hier erg aan gaan storen, want ik moest bij bijvoorbeeld ‘Planton’ eerst eens gaan googlen wat het betekende. Dit haalt dan ook de snelheid uit het verhaal en dat is erg jammer.

De hoofdstukken heeft de auteur erg kort gehouden en dit leest fijn weg. De personages zijn niet erg diep uitgewerkt en daardoor is de, op-het-puntje-van-je-stoel-spanning minimaal aanwezig en leer je in het verhaal maar één personage beter kennen en dat is Somers. Dit komt doordat hij, vergezeld door zijn vrouw, afreist naar Oslo om daar op onderzoek uit te gaan.

Dit was voor mij het eerste boek dat ik van deze auteur las en ondanks dat het het twaalfde deel in de Somers en De Winter-serie is, kan niet zeggen dat ik bepaalde kennis mis. Daardoor ben ik van mening dat dit verhaal goed als stand alone te lezen is.

Helaas zal ik van deze auteur niet snel meer een boek oppakken aangezien het té Vlaams is geschreven. Ik denk wel dat er genoeg Belgische lezers zullen zijn die zullen smullen van de verhalen van Geluykens.