Bryan las: Jørn Lier Horst - De Katharinacode

Voor mij was Jørn Lier Horst een onbekende auteur, dus ik was erg benieuwd naar deze auteur en zijn schrijfstijl. Wat mij al snel opviel was dat ondanks dat Horst een Noorse auteur is, hij toegankelijke namen gebruikt in ‘De Katharinacode’. Denk daarbij aan William, Martin en Katharina. Dit vind ik persoonlijk erg fijn, want vaak knap ik bij Scandinavische verhalen af op de moeilijke namen.

Doordat Horst al een aantal jaar schrijft heeft hij ook al een heel arsenaal aan boeken geschreven. Zo is ‘De Katharinacode’ al het twaalfde deel rond Inspecteur William Wisting, maar het is het eerste deel in het Cold Case Kwartet. Dit geeft al aan dat dit boek uitermate goed los te lezen is, en dat heb ik dan ook gedaan. Dit was voor mij dan ook een kans om kennis te maken met deze Noorse auteur.

Het verhaal begint dat Wisting de dozen, waar het onderzoek naar de verdwijning naar Katharina Haugen, in zit, uit zijn kledingkast pakt. Je merkt direct dat deze zaak hem nooit heeft losgelaten. Dit gevoel heeft Horst, gedurende het verhaal, erg sterk weten over te brengen op de lezer. Het verhaal staat niet bol van de spanning en actie. Voor mij persoonlijk is dit niet zo’n probleem aangezien dit bij een echt politieonderzoek ook niet constant aanwezig is. Persoonlijk vind ik William Wisting een erg aangenaam personage en wil ik in de toekomst zeker meer over hem lezen.

Horst heeft de hoofdstukken kort gehouden en door de duidelijke omschrijvingen van het handelen, van de verschillende personages, en de omgeving, heeft hij mij aan het verhaal weten te kluisteren. De ontknoping van het verhaal vond ik erg sterk en zag ik niet direct aankomen.

‘De Katharinacode’ is het eerste verhaal dat ik van Jørn Lier Horst lees. Maar het is zeker ook niet het laatste. Ik heb genoten.

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.