Bryan las: Ghislaine Frison - Een spoor van herkenning

De boeken van Ghislaine Frison stonden, op Hebban, al een tijdje op mijn ‘Wil ik lezen’ -lijstje, aangezien de verhalen mij erg aanspraken. Dus toen ik de vraag kreeg om ‘Een spoor van herkenning’ te lezen was ik helemaal in mijn nopjes en heb ik natuurlijk Ja gezegd.

De proloog wordt verteld vanuit een vrouw. Zij zit in zijn auto bij het station in Zwolle. Je merkt tijdens het lezen van deze proloog dat zij erg zenuwachtig is. Je merkt al snel dat er iets niet klopt en dit geeft de proloog meteen spanning.

Hierna maken we kennis met een aantal personen waaronder Dana, assistente Leonie, Job, Oscar, Rechercheur Derk en nog een aantal dorpsbewoners. Frison weet de personages goed te omschrijven. Niet erg diep, maar wel ruim genoeg, bij het verhaal passend. Ik ben benieuwd hoe deze personages gaan groeien in het volgende boek ‘In de lens gevangen’.

Met ‘Een spoor van herkenning’ weet Frison de start te maken van een leuke en ook soms spannende reeks. Ze heeft een beeldende schrijfstijl en weet de sfeer die er, voor mijn gevoel, in een boerendorp hangt, goed over te brengen op papier. Ook de invalshoek van het beroep wat het hoofdpersonage heeft is leuk bedacht en dit kom je niet zo snel tegen in misdaadromans.

Frison is een schrijver met potentie. Ik kijk dan ook uit naar het vervolg ‘In de lens gevangen’. Deze ligt hier klaar om gelezen te worden.

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.