Bryan las: Ghislaine Frison - In de lens gevangen

Ik las eerder al ‘Een spoor van herkenning‘ van de hand van Ghislaine Frison. Ik was erg nieuwsgierig hoe het verhaal verder zou gaan en kon dan ook niet wachten om ‘In de lens gevangen’ te gaan lezen.

In de proloog lezen wij dat er een man, op zondagmiddag, in een drukke kroeg zit en gefixeerd naar buiten kijkt. Hij volgt, met zijn ogen, een vrouw. De man besluit de vrouw te volgen en gaat achter haar aan. In het park schiet hij haar dood. De beeldende schrijfstijl van Frison geeft mij een gevoel alsof ik zelf te gast in het café ben en gewoon een tafeltje verderop zit. Knap gedaan, vind ik. Dit zorgt er dan ook voor dat ik snel verder wil lezen, want ik wil weten hoe de vork in de steel zit.

Frison heeft een open, beeldende en frisse schrijfstijl. Zoals ik in de recensie van ‘Een spoor van herkenning’ ook al schreef, vind ik het erg leuk dat deze serie over een dierenarts gaat. Persoonlijk ben ik een grote dierenvriend en hierdoor spreekt dit mij ook erg aan. Ook al is ‘In de lens gevangen’ een vervolg op ‘Een spoor van herkenning’, het is ook erg goed als stand-alone te lezen. Dit vind ik persoonlijk altijd een pluspunt aan een reeks.

Ook door dit tweede deel, in deze reeks, ben ik blij verrast en hopelijk kruipt Frison snel weer in de pen om een vervolg te schrijven. Ik blijf haar zeker volgen.

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.