Zwart zout

Deze recensie verscheen eerder op Koukleum.nl.

Vorig jaar mocht ik, namens A.W. Bruna uitgevers, ‘De jacht’, het eerste deel in de Tuva-serie lezen en ik was hier enthousiast over. Daardoor was ik nieuwsgierig naar het vervolg. Ik wilde meer lezen over hoofdpersonage Tuva Moodyson.

Tuva is, zoals wij van het eerste deel weten, doof en hierdoor weet de auteur een unieke persoonlijkheid neer te zetten. Tel daarbij op dat Tuva een bijtertje is en zich als een pitbull vastbijt in de zaken die ze voorgeschoteld krijgt.

In het eerste deel liet de auteur al doorschemeren dat Tuva niet op haar plek zat in het Zweedse dorp Gavrik. Het is er stil en er wonen een aantal eigenaardige mensen. Nu, in het tweede deel, heeft Tuva nog twee weken voor ze vertrekt naar de andere kant van het land. Maar ze wil, hoe dan ook, de twee zaken onderzoeken voor dat ze aan haar nieuwe baan begint. Maar de vraag rijst al snel of ze deze onderzoeken, in zo’n korte periode, tot een goed einde kan brengen. Als Tuva besluit om op onderzoek uit te gaan bij de plaatselijke dropfabriek, begint de echte race tegen de klok.

Het verhaal begint erg rustig, maar als er verschillende doden vallen, neemt de spanning al erg snel toe. Al moet ik zeggen dat het hoofdzakelijk onderhuidse spanning is, zoals we gewend zijn bij Scandinavische thrillers. Wat voor mij altijd een pluspunt is, bij dit soort thrillers. is als de omgeving duidelijk verteld wordt. Dit is in Zwart zout zeker het geval.

Zwart zout is als standalone te lezen, echter denk ik, als je alleen dit tweede deel leest, dat je toch dingen mist. Ik ben persoonlijk van Tuva gaan houden. Dean heeft er echt een tof personage van gemaakt en ik kijk dan ook uit naar het volgende deel in deze serie.