Geen woorden maar Daden

Sara, beginnend journaliste, is Feyenoord-Fan die "Geen woorden maar daden " uit haar hoofd kent. Ze krijgt een trainee-kans bij een groot dagblad en trekt meteen fel van leer. Nu is het zelden verstandig om als beginneling de gewoonten van een draaiend team te doorbreken, maar Sara is een eigenwijze dame. Ze wil meteen de onderzoekredactie in, krijgt een leuke collega toegewezen, maar ze is te eigengereid voor de hoofdredacteur. Voor deze eikel is zijn wil wet en hij zet Sara tijdens redactievergaderingen vaak op haar nummer. Die wil het onrecht in de Europese Unie aan de kaak stellen door middel van interviews met vluchtelingen die in Griekenland de barre Oceaanboottocht hebben overleefd. Ze vindt dat Europa de Afrikanen gewoon laat stikken. Maar ze krijgt de kans niet om naar Lesbos te gaan en haar verhaal komt nooit in de krant. Wel in brokken informatie die zij heeft ingewonnen waarmee de hoofdredacteur goede sier maakt. Die ongelijke strijd wint Sara natuurlijk nooit.
Er is ook nog een andere strijd die ze verliest. Haar ene broer Daaf is aan drugs verslaafd geraakt, ziet er doorgaans ziek uit, woont in een kraakpand en hij heeft een torenhoge schuld opgebouwd, waardoor hij in de gevangenis dreigt te belanden. Ze wil helpen, maar ook dat lukt niet.
De andere broer Kyran, net ontslagen als monteur, ziet zijn verslaafde broer én de vluchtelingenstroom al helemaal niet zitten. ("Ze doen niets en ze krijgen geld, eten en huizen toegewezen") Als er een AZC in de Beverwaard wordt aangekondigd, komen alle verhaaldraden samen. Schepers knoopt die vakkundig (ze is ook journaliste) aan elkaar. De bevolking loopt te hoop, wel willen helpen maar die lui not in my back yard.
De epiloog (vijf jaar later) blijft voor mij wat vreemd en open. (Is Sara nog journaliste?)
Schepers zet een goed en actueel verhaal in elkaar. Het is spannend geschreven. Het boek hoeft, denk ik, niet vaak weg gelegd te worden. Maar gezien het feit dat er drie maanden na de verschijning nog maar weinig recensies op het internet staan, vrees ik voor de debutante dat de roman geen bestseller zal worden. Zoiets blijft altijd jammer.