Rauwe gelaagdheid

"Intelligentie, zo zei hij dan, is het vermogen binnen te treden in een gedachtegang die de jouwe niet is, zonder angst de eigen gedachte te loochenen. Luister naar de andere mening, hoe fout je die ook vindt. Ga ervan uit dat de andere persoon ook hersens heeft en goede redenen om te denken wat hij of zij denkt. Niet alleen kun je misschien iets van elkaar leren, het maakt dat de ander ook naar jou gaat luisteren."

Na het interview met Guillaume Van der Stighelen voor de podcast van de Libelle Leesclub live gezien te hebben en te horen hoe lovend en zichtbaar geraakt Annelies Dyck was, wilde ik dit boek absoluut ook lezen. Blij dat ik dit gedaan heb: ik las De aanraking in één avond uit.

Het verhaal sleept je vanaf de eerste pagina mee en laat je niet meer los. Het is moeilijk om het verhaal samen te vatten, maar het is rauw, gelaagd en blijft nog nazinderen.
Ook de schrijfstijl van Guillaume Van der Stighelen vind ik prachtig. De zinnen zijn op het eerste zicht eenvoudig, maar ze zeggen ontzettend veel. Ze zijn geladen en doen je nadenken, net zoals de plot zelf.

De aanraking is een echt pareltje, een boek dat nog even moet bezinken. Zijn debuutroman Rozeke staat ondertussen met stip op mijn TBR-lijst!