Kraai

In dit dunne boekje vindt Max Porter een nieuwe vorm en nieuwe taal om het verdriet om het gemis van een moeder van een jong gezin met 2 zoontjes te vangen.

Het boek is in drie delen opgedeeld. Het begint een paar dagen nadat door een ongelukkige val een jong gezin met twee zoontjes de moeder moet missen. Het moment dat iedereen na de begrafenis.weg is, terug naar het eigen leven, en de vader alleen achter blijft met zijn kleine kinderen. Er wordt aan de deur gebeld en daar is een grote zwarte kraai die zegt pas weg te gaan als ze hem niet langer nodig hebben.

Het boek vertelt het verhaal in korte stukjes, soms bijna gedichten, vanuit het perspectief van de vader, de 2 zoontjes of de kraai. De vader is een bewonderaar.van Ted Hughes en er is dan ook volop referentie aan de gedichtenbundel Crow die hij schreef na het verlies van zijn echtgenote(s) en kind.

Door de gekozen taal en vorm is het vervreemdend maar tegelijkertijd herkenbaar en ontroerend terwijl het verre van.op zoek naar de traan is.

Kijk ook op.Youtube waar de schrijver zelf wat delen voorleest, dan hoor je het ritme van de taal nog beter.