Advertentie

Het boek begint als de schrijver, Jeroen Brouwers, het bericht krijgt dat zijn moeder een redelijk troosteloze eenzame dood is gestorven. Het wordt gelijk duidelijk dat er al jaren geen contact meer is. Het is het begin van het ophalen van herinneringen uit de jeugd in een Jappenkamp, waar hij, 5 jaar oud, samen met zijn zusje, oma en moeder gevangen zit. Wat wordt daar met veel liefde het beeld van een krachtige vrouw, die voor haar familie vecht, neergezet. Het maakt de klaarblijkelijke verwijdering later, die nergens wordt beschreven des te schrijnender.

Dit hoogstpersoonlijke boek heeft door de prachtige, nergens melodramatische taal een universele zeggingskracht. Ik heb het boek snel uitgelezen omdat het verhaal je door het boek trekt. Dit boek wordt zeker herlezen om nog meer van de taal te op te nemen.
Ik was al enthousiast over Jeroen Brouwers na Het Hout. Verder bevestigt na het lezen van Client E. Busken. Nu ben ik bewonderaar geworden.

Reacties op: Ode aan moeder

396
Bezonken rood - Jeroen Brouwers
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners