Olifant in...?

De porseleinkast is deel 2 van faxen aan Ger. Deel 1 De Kennismaking had stormenderwijs mijn hart veroverd door de schrijfstijl, de absolute openhartigheid en niet in de laatste plaats om de eigenzinnigheid, bij vlagen onaangepastheid aan het leven. Ze lijdt daaraan maar tegelijkertijd is ze vastbesloten om, en lijkt ze niet anders te kunnen dan, om zich zelf niet in de mal van wat men het echte leven te laten duwen. Daarmee je als lezer uitdagend om je dagelijkse routines en opvattingen van hoe het hoort te bevragen.

Het tweede deel borduurt daarop voort zonder saai te worden doordat ze in gevecht blijft met zichzelf en met de maatschappij. Iedere fax met zorg en aandacht geschreven, zelfs de kleine kattenbelletjes, maar ondanks de serieusheid van de vragen waar ze een antwoord op probeert te vinden ook doorspekt met een lichte dosis humor.

De porseleinkast is absoluut een aanrader, toch een ster minder dan de kennismaking . Dit vanwege het feit dat het duidelijk wordt in dit boek dat ze deze faxen uit wil gaan geven dus niet meer alleen voor Ger schrijft. Op een subtiele wijze lijk je dat te kunnen merken, er zitten een aantal vrij veel lange faxen tussen waar dagen aan gewerkt is om een bepaald standpunt of gebeurtenis helemaal uit te werken. De meer impulsieve, kortere faxen raken me meer omdat ze zo uit het hart komen en daarmee vaak directer zijn.

Met deze kleine kanttekening kan ik niet anders zeggen dat ik uit kijk naar het lezen van deel 3.