Emma: jong, naïef bemoeizuchtig maar toch lief, sociaal, en gevoelig.

Emma is een jonge vrouw van goede afkomst met een zeker aanzien in de maatschappij waarin ze vertoeft. Nadat haar zus en dan haar gouvernante - die eerder haar vriendin was, - huwen voelt ze zich alleen. Zijzelf denkt niet aan huwen en denkt er aan voor altijd voor haar vader te zorgen. Toch vindt ze een goede vriendin – of is het een welkom tijdverdrijf – in Harriet, die blij is met deze onverwachte vriendschap. Emma probeert haar, zonder succes, te koppelen aan Mr Elton waardoor ze in heel delicate situaties belandt. Ze probeert verder ook nog een zo onopvallend mogelijke rol te spelen in de liefdesperikelen van Harriet. Tot ze uiteindelijk zelf verliefd wordt. De verschillende gebeurtenissen in haar leven doen Emma inzien dat ze de bal dikwijls misslaat, maar ze is slim en leert uit haar fouten.

Jane Austen schreef dit boek 200 jaar geleden, en zo moet je het boek ook lezen. De soms lange, ingewikkelde zinnen maken het lezen niet gemakkelijk. Maar toch blijft het een aantrekkelijk boek vooral omdat het je doet nadenken over het feit dat gevoelens en gedragingen van alle tijden zijn. Die gevoelens en gedragingen komen ook in onze maatschappij voor. Het boek blijft hierin voor een stuk actueel

Het verhaal komt traag op gang. Er zijn ook veel personages. Maar feitelijk gebeurt er niet zo veel. Het verhaal kabbelt stiletjes aan door en vertelt het alledaagse leven van een kleine gemeenschap rond het figuur Emma. Het speelt eigenlijk allemaal rond Emma en haar eigen leventje, hoe de mensen rond haar ertoe doen maar vooral hoe ze was en hoe ze groeit als mens. Je leert Emma goed kennen. Hoe ze probeert op een sluwe manier haar doel te bereiken door onopvallend naar informatie te vissen. Hoe ze kibbelt en tegenwerkt om haar gelijk te halen. Dat alles in een typisch Engelse stijl eigen aan die tijd en eigen aan haar klasse. Toch is Emma vindingrijk zelfs een beetje sluw en in haar jeugdige naïviteit ook een kleine durfal, ze weet hoe ze de mensen rond haar vinger moet winden.

Jane Austen is er in geslaagd om heel goed de sfeer uit die tijd weer te geven. Je herkent er door het personage Emma en haar naasten ook de Engelse mentaliteit in: hoe je je moest gedragen en vooral stoïcijns blijven en geen emoties tonen. Het boek blijft je bij en Emma blijft je gedachten een tijdje beroeren nadat je het boek gelezen hebt.