Diep ontroereend

Wanneer haar vader Hugh naar het rusthuis moet, ontdekt Hannah, zijn dochter, bij het bijeenrapen van wat spullen voor hem, een brief dat aan haar gericht is door haar grootmoeder Gigi. Die wil dat Hannah haar laatste wens volbrengt nl. Lucie, een onderwijzeres die Joodse kinderen hielp ontsnappen, opzoeken en haar zeggen dat het haar spijt. Hannah gaat naar de Dordogne en samen met haar eigen moeilijke herinneringen verwerkt ze het verleden van haar grootmoeder in een bezet dorp in de Dordogne. Maar wie was die grootmoeder nu eigenlijk? En wat is haar rol in het hele verhaal?

De proloog van het boek zet de stemming in van het boek. Het is triest en je voelt de emotionele erfenis die door het hoofd van Gigi trekt.
Verder wordt het boek in vier delen verdeeld en leest het verhaal vlot doordat het korte hoofdstukken zijn die dan weer telkens in korte stukjes een deeltje van de levens van de personages prijsgeven.
De auteur heeft een prachtige verhalende stijl. Ze beschrijft de streek waar het verhaal zich afspeelt heel pittoresk. Het huis en de tuin, Les Cerisiers, laten je zo binnenwandelen en genieten van de zon, de kersen, de sfeer...
P 39 Ze keek uit het raam en zag in de kersenboom bij de keuken een merel landen die zijn lied vol trillers begon te fluiten.
P55 …en de huisjes die pal aan de weg stonden, maakten al snel plaats voor een zonovergoten, stoffig plein, waar de bleke, kalkstenen bestrating baadde in het middaglicht.
Na een eerder trage start, om Hannah beter te kunnen situeren, begint het verhaal goed te vlotten. Er wordt afwisselend gesproken over het heden en het verleden om alle details goed tot de lezer te laten doordringen. Zo ondervind je ook de verschillende standpunten van alle personages en worden de hiaten in Hannah’s zoektocht opgevuld. Beetje bij beetje komt ze meer te weten over de leefomstandigheden tijdens de oorlog in het dorpje in 1942.
De karakters worden heel scherp neergezet met een vlotte pen, met ook zachte en poëtische details die enerzijds zalvend en anderszijds geselend vertellen over de periode in Frankrijk tijdens WOII. Je leeft geweldig mee met de moeilijke en gevaarlijke omstandigheden.

De plot is heel goed in elkaar gestoken. De auteur gebruikt verhalen van mensen die ze heeft ontmoet maar haar verhaal is fictief. Het is heel filmisch geschreven en de spanning zit tot het einde in het verhaal. Soms in gebeurtenissen en soms in kleine gevaarlijke toevalligheden.
Super mooi geschreven boek dat boeit tot het einde.