Lezersrecensie
Een van de spannendste en meest verrassende oorlogsromans, juist vanwege het bijzondere thema.
In de oorlogsbibliotheek beschrijft Addison Armstrong de verhalen van twee vrouwen. De een zit in het leger tijdens de Eerste Wereldoorlog als bibliothecaresse en de ander zit bijna zestig jaar later op de militaire academie om het leger in te kunnen gaan.
Addison Armstrong schreef in 2021 Het licht van Luna park en mijn reactie was: “Het is een romantisch verhaal, niet in de zin van vol met passie en verlangen maar echte romantiek over twee mensen die intens van elkaar houden en de lezer ontroeren met hun liefde voor elkaar.”
Ik was diep onder de indruk van het boek en de verwachtingen waren hooggespannen voor het tweede boek van deze auteur. Van haar vorige boek weet ik dat ze altijd uitgebreid onderzoek doet naar de onderwerpen en ook nu blijkt uit het nawoord dat ze niet over een nacht ijs is gegaan.
Bij de meeste oorlogsromans worden dezelfde thema’s aangehaald, maar bij dit boek wordt de lezer totaal verrast.
“Maar nog erger dan de volledige verwoesting was de schijn van alledaagsheid.”
Addison Armstrong laat de lezer kennismaken met twee vrouwen die in hun ervaringen met het Amerikaanse leger dezelfde dilemma’s tegenkomen. En ze vertelt ook over een bijzonder fenomeen tijdens de Eerste Wereldoorlog. Er werden duizenden boeken ingezameld en onder begeleiding van een heuse bibliothecaresse aan de gewonde soldaten uitgedeeld. Naast dit mooie verhaal weet ze ook de minder mooie kanten van het Amerikaanse leger onder woorden te brengen,
De onmacht van wat Kathleen overkomt op de academie spat van de pagina’s af. Het maakt zeker emoties los bij de lezer en vraagt erom om snel door te lezen.
De ervaren lezer weet dat de twee verhalen uiteindelijk bij elkaar zullen komen maar de manier waarop Addison Armstrong dit heeft gedaan is heel verrassend. Velen zien het vast niet aankomen. Ze laat de lezer dan ook lang in spanning.
“Het daalde bij me in dat woede een heel doeltreffende afleiding was voor verdriet.”
De karakters van beide dames zijn heel verschillend en passend bij de tijd waarin ze leven goed uitgewerkt. Emmaline en Kathleen hebben ieder hun eigen redenen waarom ze het leger in willen gaan. Waar de een de structuur hard nodig heeft probeert de ander de liefde te vinden, hoe klein de kans ook is. Het duurt even voor beide karakters vertrouwd voelen bij de lezer maar daarna komt dat helemaal goed.
De auteur weet de verschrikkingen uit de Eerste Wereldoorlog perfect in woorden te vangen op het moment dat Emmaline wordt rondgeleid door Kolonel Hodgsons. Ze voegt ook een stukje humor toe als de meisjes in 1976 een film over hygiëne moeten kijken uit 1943. Zo weet ze weer te relativeren
De oorlogsbibliotheek is een van de spannendste en meest verrassende oorlogsromans, juist vanwege het bijzondere thema.