De cirkel is rond. Het is klaar en het verhaal wordt nooit vergeten.

Margarethe vindt alles leuk, haar werk in het luxe hotel waar ze werkt, belangrijke gasten en luxe kamers, ze is dan ook zeker van plan om een rijke man te vinden om mee te trouwen.
De klemtoon is gezet en het verhaal leest ook als een sprookje. De droom van Margarethe loopt anders en het verhaal verschuift van Margarethe naar haar man die 3 jaar na hun trouwdag achter een geheim komt. Hun zoon Robert moet later vluchten naar Nederland waar hij midden in de crisis van voor de Tweede Wereldoorlog terechtkomt. In dit deel is meer ruimte voor de gevoelens van de hoofdpersoon en leert Robert van zijn vader een wijze les over vergeving,
Vanaf dat moment gaat het verhaal over Robert, een jonge man die dienst neemt in het KNIL in Nederlands-Indië hier maakt hij vreselijke dingen tegen als daar ook de oorlog uitbreekt. Na de oorlog vindt hij de liefde van zijn leven en samen gaat ze weer terug naar Nederlands - Indië, daar waar de rust nog lang niet is weergekeerd……

De witte anjer verwijst naar de bloem die op een bepaald moment in het verhaal een herkenningspunt is. Agnés vertelt het verhaal van de levensgeschiedenis van haar grootouders en haar ouders gedurende 3 oorlogen. In het begin doet het verhaal wat eenvoudig en afstandelijk aan. Het komt wat vlak over, later in het boek komt het verhaal door een verschuiving van de ene persoon naar de andere dichter bij de lezer. Na het lezen bedacht ik dat ze dat verhaal uit de 2e hand had gehoord, het verhaal van Robert heeft Agnés direct van haar vader gehoord en dat merk je in de schrijfstijl, persoonlijker, meer ruimte voor gevoelens en meer gedetailleerd.
De omschrijving van de omstandigheden waar de mensen in 2 generaties en verschillende landen en oorlogssituaties zijn goed beschreven, je kan je bijna in hun verplaatsen en hun manier van reageren is bij bijna iedereen logisch.
Omdat de omstandigheden en de situaties niet te sensationeel of gruwelijk geschreven zijn is dit ook een boek die geschikt is voor de lezers van de middelbare school. En dat zou ook goed zijn want zoals de Nederlanders en Duitsers naar de oorlog naar Robert kijken en zeggen dat hij de oorlog niet heeft meegemaakt zoals zij is een reactie die nog steeds gehoord wordt. Het geeft een tegenlicht in deze geschiedenis. Vaak onderbelicht in de verhalen en de geschiedenislessen.
Het einde van het verhaal leest als een hele mooie afsluiting. De cirkel is rond. Het is klaar en het verhaal wordt nooit vergeten.

De witte anjer is een boek dat echt tegemoetkomt aan de wensen van liefhebbers van oorlogsromans en een verhaal dat een vergeten geschiedenis weer onder de aandacht brengt.