Een meeslepende roman die onderwerpen bespreekt waar weinig boeken over geschreven worden.

Het begrip Dochter van mijn ziel staat uit de tijd dat er barre armoede heerste op Sardinië. Er waren gezinnen die een mond teveel te voeden hadden en die stonden dan een zoon of dochter af aan een bekende. Adoptie zonder procedures.
Het boek is geschreven in de ik vorm en er komen verschillende mensen aan het woord. De hoofdpersoon Paula die voor de uitvaart van haar vader naar Sardinie reist en daar een duik in het verleden maakt. Daarnaast komt Anna, de jeugdvriendin van Paola en een oud vriendje, Aurelio vertelt ook zijn verhaal.

Het verhaal beslaat meerdere thema’s. Paola is een dochter van een gastarbeider uit het dorpje waar zich alles afspeelt en na de uitvaart blijft ze steeds langer in het dorp in plaats van naar huis te gaan. Wat houdt haar daar?
Het beschrijft het verschil van twee meisjes die opgroeien als vrouw, de een op Sardinie en de ander in Nederland. De botsing van culturen speelt ook een grote rol.

Het is een spannende roman met veel psychologische elementen, onderwerpen die niet snel besproken worden in een boek en daarom opvallend in zijn soort,

De mooie beschrijvingen van de cultuur op het eiland en de indringende manieren waarop twee culturen met elkaar botsen is heel goed beschreven.

Het is een meeslepend verhaal dat soms best lang van stof heeft maar de rode draad niet loslaat. Toch had ik de informatie uit het epiloog heel graag in een volgend deel uitgewerkt gezien in plaats van in een korte epiloog. Want dit was eigenlijk het gedeelte waar het verhaal, de titel en de cover om draaide. Dat is jammer.

Dochter van mijn ziel is een meeslepende roman die onderwerpen bespreekt waar weinig boeken over geschreven worden.