Amanda Dykes hier echt aandacht aan besteedt.

Vorig jaar mocht ik van deze uitgeverij het boek Zie de sterren die daar staan van dezelfde auteur en toen schreef ik: Zie de sterren die daar staan is een heerlijk leesboek en wegdroomroman met een vleugje spanning. Voor de lezers van De zeven zussen serie en liefhebbers van geschiedenisromans met een vleugje mysterie.

Nu ontving ik een novelle van Amanda Dykes en dit is een verhaal dat vooraf gaat aan de eerste grote roman die ze schreef, Op golven van hoop.

“Jullie hebben allemaal weleens gehoord van de vrouw in het bos…”

Het verhaal begint met een oude legende dat de loop van het verhaal dat erna volgt zal bepalen. Savannah Mae Thorpe woont na het overlijden van haar ouders bij haar oom en tante en haar nichtje Mary die vroeger als een zusje voor haar was. De meisjes zijn heel verschillend en laten dat ook blijken als ze beiden een oude legende op een andere manier navertellen. Gevolg is dat de groep onder leiding Alistair, een houthakker op zoek gaat naar een speciale boom. Een tocht met grote gevolgen.

“ Als iedereen op aarde zo’n stuk taart zou krijgen waren er een hoop wereldproblemen opgelost.”

Deze novelle is een verhaal op zich en leest als een dikke roman. Hoe mooi is het dat een boek van honderd pagina’s heel erg kan verrassen. Er gebeurt erg veel maar het verhaal is volledig in balans gebracht. Met de mooie beschrijvingen van de omgeving, de jurken(!) en de manier waarop mensen met elkaar omgaan maakt dat de lezer zich onderdeel voelt van het verhaal. Het boek leest echt als een zoektocht op een berg dat leidt naar fictieve en non-fictieve geschiedenisfeiten. Mooi hoe heden en verleden met elkaar verbonden zijn.
De nichtjes zijn echte tegenpolen van elkaar die ver van elkaar verwijderd lijken te zijn. Met mooie, kleine details heeft Amanda Dykes hier echt aandacht aan besteedt.

Amanda Dykes verstaat de kunst om iets te beschrijven zonder het precies te omschrijven. Dat laat ze dan aan de fantasie van de lezer over.