Een boek voor avonturiers op de bank....

De man van Christiane is al langere tijd op reis op de Noordpool en vraagt haar om hem een paar maanden te vergezellen op Spitsbergen. Ze laat alles achter en gaat naar hem toe. Samen met een Noorse jager Karl blijven ze een half jaar op Spitsbergen. Hier leert ze een andere kant van zichzelf kennen en ze beschrijft haar gebeurtenissen in een boek dat nu nog steeds uitgegeven en gelezen wordt.

Zien lezen doet lezen…

Ik had het boek al in mijn kast staan maar was er niet aan toegekomen om het te lezen. Totdat ik afgelopen weekend het boek “Noorderlicht” van Mariska Overmars mocht lezen voor vrouwenthrillers. Een van de mensen op het schip las het boek van Christiane Ritter en vertelde erover. Ik werd enthousiast en pakte het boek uit de kast.
Een vrouw in de Poolnacht is een reisverslag maar ik vond het meer dan dat, het is een verhaal van een vrouw die alles achter zich laat om bij haar geliefde te zijn. Een keer lees ik in het boek over een kind dat ze achter heeft gelaten, verder geeft ze geen informatie over haar gezin en familie, ze is echt in het hier en nu met haar man en Karl. En ook een langere tijd alleen.
Wat ik mis is enige romantiek, ze ziet haar man na 3 jaar weer en na de tijd die ze samen besteden in vaak moeilijke omstandigheden moet ze hem weer laten gaan. Eigenlijk ook wel liefde denk ik zelf.
Ze deelt verhalen over haarzelf, de mannen, hun verhalen die zij weer aan haar vertellen over hun reizen, jacht en over andere avonturiers op Spitsbergen. Het is een boek dat boeit, dat je nieuwsgierig maakt en je echt een aantal mooie leesuren bezorgt. Het verhaal wordt geïllustreerd met kleine tekeningetjes die Christiane heeft gemaakt en enkele foto’s.
Maar door de mooie en gedetailleerde beschrijvingen weet je al hoe alles eruit ziet, hoe het ruikt en voelt. Christiane Ritter kon dit avontuur echt heel mooi beschrijven, ze laat de lezen soms lachen en soms in verbazing achter. Een boek voor avonturiers die houden van reizen met een boek.