Boeiende roman over het vormen van een eigen identiteit.

Dit boek stond op de shortlist voor de Juno Kinderboekenprijs en ik mocht het lezen als 1 van de 3 juryleden

De afgelopen jaren is Adriaan werkzaam geweest bij een high-end boutique hotel in Amsterdam, schreef hij aan zijn debuut ‘Later als ik vliegen kan' en deed hij freelance schrijf- en redactiewerk.

Later als ik vliegen kan gaat over de jonge Bram die merkt dat hij Homo is en daardoor in paniek raakt. In het kleine christelijke dorp waar hij woont zijn ze niet zo ruimdenkend. Hij is ten einde raad. Een boek over het vinden van je eigen identiteit in een omgeving waar dat niet geaccepteerd is.

Momenteel werkt hij aan zijn tweede boek, en helpt hij andere schrijvers om ook hun verhaal aan de wereld te vertellen.

Een indrukwekkende beschrijving van een jongen die een einde aan zijn leven wil maken is een harde binnenkomer. De lezer wil gelijk weten waarom hij zo wanhopig is dat hij denkt dat het leven klaar is. Vanuit de persoon zelf verteld zonder gevoelens achterwege te laten maakt het een rauw en eerlijk verhaal. De verzameling van verhalen van andere jongeren die onder behandeling zijn en hun behandelaars maken het een verhaal met diepgang die heel door de herkenbare emoties voor jongeren te lezen is. Heden en verleden komen door elkaar aan bod waardoor er veel diepgang is en het is qua opbouw heel prettig om te lezen. Mooi hoe hij let op de kleding van anderen maar daarmee voedt Adriaan Volk wel het standaard beeld dat mensen van homo’s hebben. Maar het verhaal op zich maakt veel goed en geeft veel aandacht aan het vormen van de eigen identiteit van jongeren.

Het jongetje met zijn verkleedkleren zat thuis opgesloten in zijn kamer, onder de dekens te wachten op de dood.

Deze en andere poetische en mooie teksten maken het verhaal compleet