Voelt voor de lezer ook als thuiskomen....

2 Mensen komen terug op de plek die ooit een mooie herinnering was. Ze ontmoeten elkaar in het kunstcafé waar Lucy nog steeds de scepter zwaait. Ze nemen allebei een rugzak met herinneringen en bagage uit het verleden mee en het is de vraag of ze die ooit af kunnen gooien om naar de toekomst te durven kijken.

Sue Mac Donagh is met dit deel rondom het bekende café in Wales weer een nieuw avontuur begonnen! Heerlijke romantiek, Ogenschijnlijke onoplosbare problemen en een flinke dosis humor voor de beelddenker onder de lezer staan centraal in dit boek.
Het is puur plezier als Flora met Jake en zijn vrienden een dagje uit gaan, ze hoort er helemaal bij en ze veroordelen niet maar accepteren haar zoals ze is. Dan is er ontroering als wederom blijkt dat mensen waar je het niet van verwacht toch voor je klaarstaan. En natuurlijk veel romantiek en vonken die ervan af spatten. De afwisseling van emoties maken het boek veelzijdig en heerlijk om te lezen. Je kunt door de mooie beschrijvingen van de locatie waar alles zich afspeelt helemaal het gevoel hebben dat je op reis bent met een boek. Ik kijk uit naar een volgend deel want dit café zal vast nog meer bezoekers verwachten.