Lezersrecensie
King-achtige psychologische thriller
Zomaar een boek uit de bieb geleend met een spookje aan de zijkant. Het was de vertaling van Sundial van een schrijfster die ik nog niet kende. Maar blijkbaar is ze een succesvolle schrijfster die al meerdere prijzen heeft gewonnen; ze is zelfs de eerste vrouw die twee keer de August Derleth Award heeft gewonnen, de prijs voor de beste Britse horror.
De stijl van het boek zit dicht bij het psychologische thrillerachtige werk van King. Horror zou ik het niet noemen. In het begin vond ik het wat minder geloofwaardig, de verhouding tussen de vrouwelijke hoofdpersoon, haar gemene man en haar vreemde dochters. Een van de dochters lijkt een sociopaat te zijn, wat haar andere dochter in gevaar lijkt te brengen. De vrouw neemt deze dochter mee naar haar ouderlijke huis en begint dan het verhaal te vertellen over wat er vroeger is gebeurd. Dit verhaal neemt het grootste deel van het boek in beslag. Het is een spannend verhaal dat de lezer vaker op het verkeerde been zet, en uiteindelijk blijkt de werkelijkheid steeds dramatischer te zijn dan het eerst leek. Dat werkt goed en verklaart bovendien waarom de gezinsleden zo vreemd met elkaar omgaan. Het einde verbindt het verleden met het heden via dramatische actiescènes.
De hoofdpersoon heeft ook een soort symbolistisch verhaal geschreven dat de trauma’s van vroeger verwerkt. Het lopende verhaal wordt af en toe onderbroken door stukjes uit dit verhaal. Eerlijk gezegd vond ik dat verhaal niet echt iets toevoegen en eerder storend. Sommige andere lezers storen zich überhaupt wat aan de hakkelende stijl van het boek (met name doordat de ‘flow’ eruit is door het heen-en-weren tussen heden en verleden). Ik vond dat ook een beetje storend, al wen je er op een gegeven moment aan, zeker als je meer in het verhaal komt.
Ik vond het in elk geval een leuke afwisseling tussen de andere genres en periodes die ik gewoonlijk lees. Ik weet eigenlijk niet waarom ik het in het Nederlands gelezen heb; boeken die oorspronkelijk Engelstalig zijn, lees ik liever in het Engels, maar gelukkig was in dit geval de vertaling prima.
De stijl van het boek zit dicht bij het psychologische thrillerachtige werk van King. Horror zou ik het niet noemen. In het begin vond ik het wat minder geloofwaardig, de verhouding tussen de vrouwelijke hoofdpersoon, haar gemene man en haar vreemde dochters. Een van de dochters lijkt een sociopaat te zijn, wat haar andere dochter in gevaar lijkt te brengen. De vrouw neemt deze dochter mee naar haar ouderlijke huis en begint dan het verhaal te vertellen over wat er vroeger is gebeurd. Dit verhaal neemt het grootste deel van het boek in beslag. Het is een spannend verhaal dat de lezer vaker op het verkeerde been zet, en uiteindelijk blijkt de werkelijkheid steeds dramatischer te zijn dan het eerst leek. Dat werkt goed en verklaart bovendien waarom de gezinsleden zo vreemd met elkaar omgaan. Het einde verbindt het verleden met het heden via dramatische actiescènes.
De hoofdpersoon heeft ook een soort symbolistisch verhaal geschreven dat de trauma’s van vroeger verwerkt. Het lopende verhaal wordt af en toe onderbroken door stukjes uit dit verhaal. Eerlijk gezegd vond ik dat verhaal niet echt iets toevoegen en eerder storend. Sommige andere lezers storen zich überhaupt wat aan de hakkelende stijl van het boek (met name doordat de ‘flow’ eruit is door het heen-en-weren tussen heden en verleden). Ik vond dat ook een beetje storend, al wen je er op een gegeven moment aan, zeker als je meer in het verhaal komt.
Ik vond het in elk geval een leuke afwisseling tussen de andere genres en periodes die ik gewoonlijk lees. Ik weet eigenlijk niet waarom ik het in het Nederlands gelezen heb; boeken die oorspronkelijk Engelstalig zijn, lees ik liever in het Engels, maar gelukkig was in dit geval de vertaling prima.
1
Reageer op deze recensie
