Lezersrecensie
Weinig spanning en geen boek om lang te onthouden
Sara B. Elfgren is een Zweedse auteur en scenarioschrijver. Ze behaalde een diploma filmwetenschappen en werkte als dramaturg voor ze schrijfster werd. Haar doorbraak behaalde ze met de Engelsfors trilogie. Ze schreef deze driedelige young adult serie samen met Mats Stradberg. Het eiland is haar eerste thriller voor volwassenen.
In Het eiland maakt de lezer kennis met de halfzussen Nia en Mirjam, die al enkele jaren geen contact meer hebben. Oorzaak daarvoor is de controlerende echtgenoot van Nia, die het niet schuwt om haar ook fysiek pijn te doen. Nia, die veertig wordt, nodigt Mirjam uit voor een meidenavond op het eiland waar ze in hun jeugd ook vele uren doorgebracht hebben. Mirjam, net weer single na een tien jaar durende relatie, kan de afleiding wel gebruiken en is blij iets van haar halfzus te horen. Ze ziet het als een nieuwe kans om de banden weer aan te halen. Alleen is alles anders dan ze dacht wanneer ze aankomt op het eiland.
Nia en Mirjam hebben een gecompliceerde relatie en weten pas sinds hun tienerjaren dat ze halfzussen zijn. De lezer leert hen beter kennen doorheen de hoofdstukken. Nia, die er steeds de foute mannen weet uit te kiezen en dan maandenlang niets van zich laat horen. Aan de andere kant Mirjam die iets serieuzer is en net een langlopende relatie ziet stranden. Het boek focust zeer sterk op de relatie tussen beiden en op de radiostilte die volgt wanneer Nia een relatie aangaat. Alles en iedereen moet dan wijken. Aanvankelijk is het nog wel fijn om de historiek te kennen van beide zussen en als lezer te weten dat de huidige man van Nia, Konrad, een bullebak en een compleet foute man is die vrouwen mishandelt. Na hier ettelijke passages over gelezen te hebben en er heel veel herhaling opduikt, wordt het voor de lezer langdradig.
Wanneer Mirjam arriveert op het eiland, verwacht de lezer spanning en actie. Er gebeurt wel iets, maar naderhand wordt er overgeschakeld op een verjaardag diner en zakt de spanning helemaal in. Er wordt in het boek over koetjes en kalfjes gesproken door de aanwezige gasten, en dan vooral over krabben, en de lezer raakt uit het verhaal. Weg is de spanning en het is diagonaal lezen doorheen deze gesprekken totdat er eindelijk wat meer vaart in het boek komt. De plottwist is aardig gevonden, maar wordt te onrealistisch gebracht.
Het eiland is dus zeker geen boek om lang te onthouden.
Deze recensie verscheen eerder op Vrouwenthrillers.nl
In Het eiland maakt de lezer kennis met de halfzussen Nia en Mirjam, die al enkele jaren geen contact meer hebben. Oorzaak daarvoor is de controlerende echtgenoot van Nia, die het niet schuwt om haar ook fysiek pijn te doen. Nia, die veertig wordt, nodigt Mirjam uit voor een meidenavond op het eiland waar ze in hun jeugd ook vele uren doorgebracht hebben. Mirjam, net weer single na een tien jaar durende relatie, kan de afleiding wel gebruiken en is blij iets van haar halfzus te horen. Ze ziet het als een nieuwe kans om de banden weer aan te halen. Alleen is alles anders dan ze dacht wanneer ze aankomt op het eiland.
Nia en Mirjam hebben een gecompliceerde relatie en weten pas sinds hun tienerjaren dat ze halfzussen zijn. De lezer leert hen beter kennen doorheen de hoofdstukken. Nia, die er steeds de foute mannen weet uit te kiezen en dan maandenlang niets van zich laat horen. Aan de andere kant Mirjam die iets serieuzer is en net een langlopende relatie ziet stranden. Het boek focust zeer sterk op de relatie tussen beiden en op de radiostilte die volgt wanneer Nia een relatie aangaat. Alles en iedereen moet dan wijken. Aanvankelijk is het nog wel fijn om de historiek te kennen van beide zussen en als lezer te weten dat de huidige man van Nia, Konrad, een bullebak en een compleet foute man is die vrouwen mishandelt. Na hier ettelijke passages over gelezen te hebben en er heel veel herhaling opduikt, wordt het voor de lezer langdradig.
Wanneer Mirjam arriveert op het eiland, verwacht de lezer spanning en actie. Er gebeurt wel iets, maar naderhand wordt er overgeschakeld op een verjaardag diner en zakt de spanning helemaal in. Er wordt in het boek over koetjes en kalfjes gesproken door de aanwezige gasten, en dan vooral over krabben, en de lezer raakt uit het verhaal. Weg is de spanning en het is diagonaal lezen doorheen deze gesprekken totdat er eindelijk wat meer vaart in het boek komt. De plottwist is aardig gevonden, maar wordt te onrealistisch gebracht.
Het eiland is dus zeker geen boek om lang te onthouden.
Deze recensie verscheen eerder op Vrouwenthrillers.nl
1
Reageer op deze recensie
