Een iets minder deel

Niet mijn zusje is inmiddels al het 8e deel in de Josie Quinn reeks. Ditmaal heeft Josie een meningsverschil met haar zus Trinity. Na enkele weken van geen contact besluit Josie de strijdbijl te begraven en gaat ze naar het vakantiehuisje waar Trinity zich teruggetrokken heeft. Of dat Josie toch. Bij aankomst treft ze een leeg huisje aan en enkel wat bezittingen van Trinity zijn achtergebleven. Uit een briefje dat op het keukenblad ligt, maakt Josie op dat Trinity al enkele weken uitgecheckt moest zijn. Maar waar was ze dan? Wanneer achter het huisje een gruwelijke ontdekking gedaan wordt, is Josie de wanhoop nabij.

Niet mijn zusje focust ditmaal zeer sterk op de band tussen de zusjes Trinity en Josie. Er wordt verwezen naar een cold case zaak die Trinity opnieuw onder de loep aan het nemen was en waarbij ze in de kijker is gelopen bij de dader. Intussen maakt de lezer ook kennis met een familie waar één en ander verkeerd lijkt te zitten. De kinderen worden door de vader met harde hand aangepakt en de moeder lijkt eerder bang van haar man te zijn. De lezer merkt na enige hoofdstukken op dat deze passages later in het verhaal nog belang zullen hebben. Het verhaal zelf springt soms wat teveel van het één naar het ander. De verbanden waren voor mij niet altijd even helder en soms wordt een oplossing net iets te makkelijk gevonden.

Dit deel was dus voor mij wat minder in vergelijking met eerdere delen. Toch las het boek net zoals de voorgaande delen zeer vlot en is de spanning wel altijd aanwezig. Ik geef het dan ook 3.5 sterren.