Lezersrecensie
Verhaal met een donkere, duistere ondertoon
Eva Bjorg Aegisdottir is een IJslandse schrijfster en vooral bekend voor haar serie IJslandse moorden. Haar debuut Vanuit het duister won de Blackbird Award voor beste IJslandse thrillerdebuut. Slapeloos is het eerste standalone boek dat van haar verschijnt in het Nederlands.
Op weg naar huis, op een late avond in 1967, verdwijnt Stina. Enkel haar bebloede jas wordt aangetroffen op de besneeuwde weg. Van Stina wordt niets meer vernomen, noch gevonden. Marsi, haar zus, keert elk jaar terug naar haar ouderlijk huis om de verdwijning van Stina te herdenken met haar ouders. Dit jaar ontvangt ze daar echter een brief van haar oude penvriend. Dit zet een hele kettingreactie in werking wat erin resulteert dat Marsi op zoek gaat naar de waarheid omtrent de verdwijning van haar zus.
In Slapeloos maakt de lezer kennis met Marsibil en haar zus Stina in het jaar 1967. Herinneringen uit hun jeugd worden verteld vanuit het perspectief van beide zussen. Vriendschapsbanden, lastige familiesituaties en jaloersheid voeren daar vooral de boventoon. Nadien wisselt het verhaal naar 1977 waar Marsi worstelt met de verdwijning van haar zus, tien jaar geleden. Ze kampt met een identiteitscrisis, gefragmenteerde herinneringen en worstelt naderhand ook met een knagend schuldgevoel.
In Slapeloos ligt de nadruk dus vooral op de verdwijning van Stina, maar komen ook andere thema's aan bod zoals slapeloosheid, schuldgevoel en familiegeheimen. Daarnaast krijgt de lezer een inkijk in de laatste weken voor Stina's verdwijning en komen de fragmenten langzaamaan bij elkaar. Net wanneer de lezer denkt dat alles uitgeklaard is, komt er toch nog een laatste finale twist. Slapeloos heeft een duistere ondertoon, wat zeker te maken kan hebben met het landschap waarin het verhaal zich afspeelt. Er zitten in het verhaal ook passages die het verhaal een donkere ondertoon geven. Deze dragen echter niet altijd veel bij aan het verhaal zelf. Dat is enigszins jammer want op sommige stukken wordt toch enige tijd dieper ingegaan.
Slapeloos heeft een langzame opbouw en heeft het vooral van de onderhuidse spanning. De lezer is benieuwd hoe de verdwijning van Stina afloopt en wat er voorgevallen is al die jaren eerder. Het is een fijne Scandinavische thriller en zal lezers die houden van Alice Feeney en Emma Haughton zeker bekoren.
Deze recensie verscheen eerder op Vrouwenthrillers.nl
Op weg naar huis, op een late avond in 1967, verdwijnt Stina. Enkel haar bebloede jas wordt aangetroffen op de besneeuwde weg. Van Stina wordt niets meer vernomen, noch gevonden. Marsi, haar zus, keert elk jaar terug naar haar ouderlijk huis om de verdwijning van Stina te herdenken met haar ouders. Dit jaar ontvangt ze daar echter een brief van haar oude penvriend. Dit zet een hele kettingreactie in werking wat erin resulteert dat Marsi op zoek gaat naar de waarheid omtrent de verdwijning van haar zus.
In Slapeloos maakt de lezer kennis met Marsibil en haar zus Stina in het jaar 1967. Herinneringen uit hun jeugd worden verteld vanuit het perspectief van beide zussen. Vriendschapsbanden, lastige familiesituaties en jaloersheid voeren daar vooral de boventoon. Nadien wisselt het verhaal naar 1977 waar Marsi worstelt met de verdwijning van haar zus, tien jaar geleden. Ze kampt met een identiteitscrisis, gefragmenteerde herinneringen en worstelt naderhand ook met een knagend schuldgevoel.
In Slapeloos ligt de nadruk dus vooral op de verdwijning van Stina, maar komen ook andere thema's aan bod zoals slapeloosheid, schuldgevoel en familiegeheimen. Daarnaast krijgt de lezer een inkijk in de laatste weken voor Stina's verdwijning en komen de fragmenten langzaamaan bij elkaar. Net wanneer de lezer denkt dat alles uitgeklaard is, komt er toch nog een laatste finale twist. Slapeloos heeft een duistere ondertoon, wat zeker te maken kan hebben met het landschap waarin het verhaal zich afspeelt. Er zitten in het verhaal ook passages die het verhaal een donkere ondertoon geven. Deze dragen echter niet altijd veel bij aan het verhaal zelf. Dat is enigszins jammer want op sommige stukken wordt toch enige tijd dieper ingegaan.
Slapeloos heeft een langzame opbouw en heeft het vooral van de onderhuidse spanning. De lezer is benieuwd hoe de verdwijning van Stina afloopt en wat er voorgevallen is al die jaren eerder. Het is een fijne Scandinavische thriller en zal lezers die houden van Alice Feeney en Emma Haughton zeker bekoren.
Deze recensie verscheen eerder op Vrouwenthrillers.nl
1
Reageer op deze recensie
