Een fijn feelgoodverhaal op een originele locatie

Met de @worldofromancenl Boekenlounge lazen we dit boek.. tijdens de Olympische spelen natuurlijk! Aangezien ik dol ben op de OS keek ik erg naar dit boek uit. Toch werden mijn hoge verwachtingen niet helemaal waargemaakt..⁣
⁣
Het verhaal komt wat traag uit de startblokken, maar is na een paar hoofdstukken op volle snelheid. De interactie tussen de personages is leuk en veel van de situaties waarin de hoofdpersonen elkaar tegenkomen zijn grappig. ⁣
⁣
Persoonlijk vind ik het jammer dat niet alle sportieve activiteiten en dingen die in het Olympisch dorp gebeuren overeen (kunnen) komen met de werkelijkheid. Deels valt dit onder creatieve vrijheid van de auteur, wat prima is voor het verhaal, maar andere 'feitjes' hadden makkelijk gecontroleerd kunnen worden. ⁣
⁣
Een groot deel van het verhaal bestaat uit beschrijvingen van alle feesten en de alcohol die genuttigd wordt door de sporters die zelfs nog niet aan de beurt zijn geweest tijdens het toernooi. Dit geeft een verkeerd beeld van echte topsporters, hun leefstijl en wat ze allemaal moeten doen en laten om te kunnen presteren. Dit irriteerde mij tijdens het lezen, wat ten koste ging van mijn leesplezier
⁣
Toch scoort Mazarura wel weer bonuspunten bij me omdat ze mentale gezondheid bij topsporters onder de aandacht brengt. De personages in dit boek krijgen namelijk te maken met zelfopgelegde druk, maar zeker ook druk van buitenaf. Gedurende het verhaal maken ze op dit gebied beiden een mooie ontwikkeling door. ⁣
⁣
Conclusie: Voor mij had dit boek te veel puntjes waarover ik struikelde, maar vind jij het sportieve element niet zo belangrijk? Dan is het zeker een fijn feelgoodverhaal op een originele locatie!