Aangrijpend

“Tranen in bed om Oekraïne”, een boek die onder mijn aandacht werd gebracht, met als onderwerp Oekraïne. Nu zullen de meeste wel denken dat past niet echt op je blog, dat kan kloppen, maar er is altijd ruimte om uitzonderingen te maken, zeker voor boeken die bijzonder zijn.

In ” Tranen in bed om Oekraïne”, houdt auteur Rox van der Helm een dagboek bij over de eerste vijftig dagen van de afschuwelijke oorlog in Oekraïne. Rox van der Helm beschrijft de afschuwelijke gebeurtenissen via mensen die ze o.a. via Sociale Media kent, de nieuwsberichten en haar eigen zorgen en angsten rondom deze oorlog. Een boek dat je bij momenten bij de keel grijpt, vooral omdat het zo levendig beschreven is. Je hebt het gevoel het allemaal van heel dichtbij mee te maken. De angsten, zorgen etc. wat de auteur beschrijft zijn soms best wel herkenbaar. Om maar te zwijgen over de frustraties en vragen over de waanzin van deze oorlog. Wat is nu echt de bedoeling van Poetin? Iets wat ik mezelf vanaf het begin ook heb afgevraagd. Gaat het om de grondstoffen die Oekraïne rijk is, of gaat het deze dictator alleen maar om de macht en wil hij de voormalige Sovjetlanden weer bij Rusland voegen?

De redenen die Poetin aangeeft als oorzaak is klinkklare onzin, dat weet de auteur goed te beschrijven in het boek. Tevens komt de moed van de bevolking van Oekraïne goed naar voren. Ze strijden voor hun land tot de laatste snik.

Ik schreef al eerder dat het boek je soms bij de keel greep, dat is vooral het geval bij de beschrijving van de afschuwelijke oorlogsmisdaden die met name door het Russische leger begaan wordt. Werkelijk hartverscheurend en niet prettig om te lezen. Ja soms is de waarheid keihard en onplezierig.

Rox van der Helm beschrijft niet alleen de oorlog, maar ook wat ze zelf doet om haar steentje bij te dragen voor de vluchtelingen en slachtoffers van de onnodige oorlog. Het is een goed voorbeeld, en goed voorbeeld doet volgen is mij altijd geleerd. Heb ik zelf al bijgedragen voor deze Oekraïne vluchtelingen? Ja we hebben hier in het dorp enkele vluchtelingen die bij mensen op de boerderij verblijven, vele inwoners waar onder wij, hebben kleren, speelgoed, levensmiddelen gedoneerd en dat gebeurd nog steeds.

Het is een boek die bedoeld is dat de vluchtelingen en slachtoffers niet op de achtergrond raken en ingehaald worden door ander nieuws. News travels fast zeggen ze… We mogen inderdaad niet vergeten dat deze oorlog nog steeds gaande is met al zijn verschrikkingen. We kunnen alleen maar hopen dat Poetin tot inkeer komt en dat de bevolking van Oekraïne een vuist kan en blijft maken….

Het is een boek dat je niet in een keer uitleest, ondanks de “prettige” manier van schrijven van de auteur. ( Klinkt raar in zo een serieus boek maar kan het niet anders verwoorden). De beschrijvingen van de gebeurtenissen maken dat je even tijd nodig hebt om het te plaatsen. Dat geldt ook nadat je het boek uit hebt. Je blijft er zeker wel even mee bezig.

Bijzonder aan dit boek is dat de opbrengst etc. naar een vluchteling die in het boek voorkomt gaat. Een indrukwekkend boek dat het verdiend gelezen wordt. Dat we deze oorlog en zijn slachtoffers niet vergeten.