Interessant

“In lange rok de koraalriffen op” is een nieuwe biografie geschreven door Andrea Kieskamp over Anna Weber-van Bosse (1852-1942). Zij was een baanbrekende Nederlandse algendeskundige die eind 19e eeuw onderzoek deed, onder meer tijdens de Siboga-expeditie. Het boek verschijnt gelijktijdig met de doop van het nieuwe onderzoeksschip ‘Anna Weber-van Bosse’ door koningin Maxima. Het boek belicht haar belangrijke bijdragen aan de kennis over algen en de ecologie van koraalriffen. De doop van het schip was de aanleiding om een biografie van deze wetenschapper uit te brengen.

Om eerlijk te zijn was de naam Anna Weber-van Bosse mij niet bekend, ook niet als tuin- en natuurliefhebber. Dit boek heeft gelukkig daar verandering in gebracht Het boek leert ons dat Anna Weber-van Bosse een algologe en plantkundige was, die wereldwijd naam maakte door haar onderzoeken en ontdekkingen.

Het boek is mooi vormgegeven, telt 232 pagina’s, leest vrij makkelijk en de verhalen worden ondersteund met heel veel fotomateriaal. Zoals een goede biografie betaamt, begint het met de jeugd van Anna en zo vervolgen we haar levenspad. Denk daarbij aan haar eerste huwelijk, haar gaan naar de universiteit, waar ze alleen maar mocht luisteren (een toehoorder heette dat) en geen examens mocht doen Moeilijk voor te stellen dat het in die jaren voor vrouwen zo moeilijk was. Wat dat betreft kun je stellen dat Anna Weber voor velen een lans gebroken heeft door haar droom te volgen en waar te maken.

Het grootste gedeelte van het boek gaat over de reizen die samen met haar tweede echtgenoot Max Weber, ook wetenschapper, Deze reizen gingen naar o.a. Noorwegen, Zuid-Afrika, Brits-Indië en Nederlands-Indië. Daar deden ze onderzoek en verzamelden algen en planten. Dat hele proces wordt uitgebreid en duidelijk verteld in het boek. Na het lezen van wat deze expedities inhielden, kun je alleen maar respect voor Anne hebben: zo lang van huis op een boot, tussen alleen maar mannen. Dan heb ik het nog niet eens over de ontberingen die je in die tijd op een expeditie moest doorstaan.

Naast deze expedities lezen we ook over haar contacten met collega’s, mede door briefwisselingen. Bij het verhaal van Nathalie Karsakoff is een klein typfoutje opgetreden. Karsakoff zou Anne in 1993 bezocht hebben, maar Karsakoff was in 1941 al overleden. Laten we hopen dat dit bij een eventuele volgende druk verbeterd wordt.

We lezen ook over de uitgebreide verzameling van Anne, meer dan 50.000 exemplaren. Deze collectie heeft Anne geschonken aan het Rijksherbarium in Leiden en is daar nog steeds te bewonderen. Al met al een interessante en leerzame biografie. Als je interesse hebt in de prachtige elementen van de natuur, of geschiedenis, dan is dit boek zeker een aanrader.