Onder de sterren van Montpellier

Onder de sterren van Montpellier - Marina Folkers

Zoals jullie waarschijnlijk wel weten ben ik gek op titels waar Parijs in staat, maar eigenlijk ben ik gewoon verslaafd aan álles wat met Frankrijk te maken heeft. Dit verhaal moest ik dan ook gewoon lezen en wat heb ik ervan genoten!

Cleo (24) krijgt de gelegenheid om een paar maanden naar Zuid-Frankrijk te gaan om daar het vakantiehuis van Sophie’s tante te schilderen. Deze kans moet ze grijpen, vindt haar oma. Cleo is namelijk klaar met het gepush van haar moeder en zus en klaar met het geroddel (over haar!) op haar werk. Ze voelt zich zo minderwaardig.. Ze zal haar oma en Sophie, haar beste vriendin, gaan missen, maar ze waagt de sprong! Eenmaal in Montpellier krijgt ze al snel te maken met haar knappe buurman Luc. Hun band wordt langzaamaan steeds closer, maar wat verbergt Luc voor haar? Kennen ze elkaar wel echt?

Meteen aan het begin van het verhaal word je in heerlijke Franse sferen getrokken: cicaden, pastis, heerlijke temperaturen en Franse terrasjes. Marina Folkers strooit ook met Franse woorden als ‘toujours’, ‘ma belle’, etc. Een instant vakantiegevoel!

Luc zit niet te wachten op gezelschap, maar op de een of andere manier blijft Cleo hem storen, ondanks haar ‘Je zult niet merken dat ik er ben.’ Toch blijft Luc haar telkens helpen: ‘Altijd galant. Hoe zijn humeur ook was.’ Als lezer krijg je al snel door dat Luc iets verbergt: ‘Het was fijn om een paar uurtjes uit zijn wereld te ontsnappen, in die van Cleo die nergens van wist.’

Marina snijdt een aantal serieuze onderwerpen aan. Schuldgevoel, trauma’s, angst, roddelen en jezelf minderwaardig voelen. Praten over je gevoelens is soms ook zo lastig!

Ik werd stiekem een beetje verliefd op Luc en had met ‘m te doen. En oma! Wat een schatje. Zo mooi hoe de band tussen Cleo en haar beschreven wordt. Oma met haar goede raad. Cleo is het liefst onzichtbaar: ‘Je vais bien, tout va bien.’

‘Kansen grijpen. Kansen zoeken. Dromen werkelijkheid maken.’