Hoe je moed en liefde op onverwachte plaatsen vindt

Wanneer Jax, de beste vriend van de twaalfjarige Norman, sterft, ontstaat er een enorm gapend gat in het leven van Norman en zijn moeder. Het oorspronkelijke plan, waarbij Norman en Jax op hun vijftiende op het Edinburgh Fringe Festival zouden staan, wordt naar voren gehaald en gecombineerd met een zoektocht naar de vader van Norman. Genoeg ingrediënten voor een wervelende roadtrip.

En toch is 'De goede grap van Norman Foreman' veel meer dan dat. Natuurlijk speelt de roadtrip een grote rol en het moet gezegd worden dat dit het boek een heel stuk van de avontuurlijkheid meegeeft, maar daarnaast is de schrijfstijl van Julietta Henderson zeker een belangrijke factor. De auteur maakt van het lezen een waar feestje. Ze houdt het tempo hoog, zonder overhaast te werk te gaan en zonder voorbij te gaan aan de stortvloed van emoties die bij de personages losgemaakt worden. Ze schrijft vanuit twee verschillende perspectieven, moeder Sadie en tiener Norman, en beiden laat ze in de ik-vorm aan het woord. Op die manier krijg je als lezer de interne dialogen mee die beide personages voeren. Een ander opvallend aspect is de humor waarmee alles doorspekt is. Henderson past bij Sadie erg veel sarcastische zelfspot toe, die een uiting geeft aan de lage zelfwaardering die het personage heeft. Je moet daar als lezer enorm aan wennen, want het maakt Sadie minder aantrekkelijk. Toch, door de humor en doordat Sadie wel steeds blijft doorgaan, krijg je doorheen het boek steeds meer waardering voor haar. Bij de hoofdstukken rond Norman is er ook humor aanwezig, maar die is aandoenlijker, zachter. Dat voedt het beeld van een trouwe, zachte, lieve jongen, die zijn beste vriend enorm mist, maar toch alle uitdagingen die het leven hem geeft het hoofd wil bieden.

'De goede grap van Norman Foreman' staat vol levenswijsheden. Verborgen als Comedy regels, maar niettemin goede raadgevingen waar iedereen wat mee kan. Norman past ze stuk voor stuk toe, en in de ene is hij al wat beter dan in de andere, maar hij probeert het wel. Leuk is het ook om te zien dat Julietta Henderson hiermee heel erg vorm geeft aan haar jonge hoofdpersonage, maar hem tegelijkertijd ook heel volwassen maakt al. Daar kan je wat van vinden, maar het is een keuze en als ze Norman kinderlijker had gemaakt, dan was het geen boek voor volwassenen geworden, maar een jeugdboek. Dat had ook prima gekund, maar dan benader je wel een heel andere doelgroep. 'De goede grap van Norman Foreman' is nu al best moeilijk in een hokje te stoppen qua genre. Het is geen echte Literatuur, maar Feelgood lijkt ook geen passende term. Misschien volstaat het om te zeggen dat het een boek is voor lezers die houden van grappige, luchtige lectuur.

'De goede grap van Norman Foreman' laat je lachen en laat je nadenken over familie, vrienden, hoe je zelf in het leven staat en hoe je de wereld rondom je tegemoet treedt. Het is geen voorspelbaar boek, maar het bevat wel veel herkenbare elementen en misschien is dat net wat het zo aantrekkelijk maakt. Er zitten veel emoties in verwerkt, maar doordat ze altijd gepaard gaan met een flinke dosis humor is het nergens sensatiezoekend emotioneel en hoef je geen zakdoeken bij de hand te houden. Een fijn boek om mee te nemen op vakantie of in de tuin te lezen de komende zomermaanden. Leer Norman Foreman kennen en verrijk je wereld een stukje!